Ο Εχθρός—Θάνατος
Ο Θεός είχε δηλώσει την ποινή της παρακοής—θάνατος. Εκφέροντας καταδίκη εναντίον της πρώτης γυναίκας, ο Ιεχωβά είπε: «Θέλω υπερπληθύνει τας λύπας σου και τους πόνους της κυοφορίας σου· με λύπας θέλεις γεννά τέκνα· και προς τον άνδρα σου θέλει είσθαι η επιθυμία σου, και αυτός θέλει σε εξουσιάζει». Στον άνθρωπο Αδάμ είπε: «Εν τω ιδρώτι του προσώπου σου θέλεις τρώγει τον άρτον σου, εωσού επιστρέψης εις την γην, εκ της οποίας ελήφθης· επειδή γη είσαι, και εις γην θέλεις επιστρέψει». (Γένεσις 3:16-19) Το ανυπάκουο ζευγάρι εκδιώχθηκε από τον Παράδεισο της ευτυχίας στην ακαλλιέργητη γη. Με τον καιρό πέθαναν.—Γένεσις 5:5.
Μόνο μετά την πτώση τους από το σημείο της τελειότητας ο Αδάμ και η Εύα άρχισαν να γεννούν παιδιά. ΄Ολοι οι άνθρωποι σήμερα είναι απόγονοί τους στην ατέλεια, και συνεπώς όλοι πεθαίνουν. ΄Ενας συγγραφέας της Αγίας Γραφής το εξηγεί αυτό με τα εξής λόγια: «Δι’ ενός ανθρώπου η αμαρτία εισήλθεν εις τον κόσμον και διά της αμαρτίας ο θάνατος, και ούτω διήλθεν ο θάνατος εις πάντας ανθρώπους, επειδή πάντες ήμαρτον». Τι είναι «αμαρτία»; Είναι η αποτυχία να φτάσεις στο στόχο της τελειότητας ή πληρότητας. Ο Ιεχωβά Θεός δεν επιδοκιμάζει ούτε διατηρεί ζωντανό ό,τι είναι ατελές. Εφόσον όλοι κληρονόμησαν αμαρτία και ατέλεια από τον πρώτο άνθρωπο Αδάμ, ο θάνατος «εβασίλευσεν» πάνω τους. (Ρωμαίους 5:12, 14) Ο αμαρτωλός άνθρωπος πεθαίνει, με τον ίδιο τρόπο που πεθαίνουν και τα ζώα.—Εκκλησιαστής 3:19-21.

 |
Τι είναι «θάνατος»; Θάνατος είναι το αντίθετο της ζωής. Ο Θεός είχε θέσει μπροστά στον άνθρωπο την προοπτική ατελεύτητης ζωής πάνω στη γη αν ο άνθρωπος υπάκουε. Εντούτοις, παράκουσε, και η ποινή ήταν θάνατος, αναισθησία, ανυπαρξία. Ο Θεός δεν είχε πει τίποτα για μεταβίβαση της ανθρώπινης ζωής σε ένα πνευματικό βασίλειο ή σε μια πύρινη «κόλαση» αν ο άνθρωπος παράκουε και πέθαινε. Είχε προειδοποιήσει τον άνθρωπο: «Θέλεις εξάπαντος αποθάνει». Ο ανθρωποκτόνος Διάβολος ήταν εκείνος που είπε ψέματα, λέγοντας: «Δεν θέλετε βεβαίως αποθάνει». (Γένεσις 2:17· 3:4· Ιωάννης 8:44) Αυτό που κληρονόμησαν όλοι οι άνθρωποι από τον Αδάμ είναι θάνατος, κατάληξη στο χώμα.—Εκκλησιαστής 9:5, 10· Ψαλμός 115:17· 146:4.
Δεν υπάρχει, λοιπόν, μέλλον για τον άνθρωπο που πεθαίνει; Υπάρχει ένα θαυμάσιο μέλλον! Η Βίβλος δείχνει ότι ο σκοπός του Θεού για μια παραδεισιακή γη για όλη την ανθρωπότητα, περιλαμβανομένων και εκείνων που είναι τώρα νεκροί, ποτέ δεν θα αποτύχει. Ο Ιεχωβά λέει: «Ο ουρανός είναι ο θρόνος μου και η γη υποπόδιον των ποδών μου». «Θέλω δοξάσει τον τόπον των ποδών μου». (Ησαΐας 66:1· 60:13) Από την αφθονία της αγάπης του, ο Ιεχωβά έστειλε τον Γιο του, τον Λόγο, στη γη, για να αποκτήσει μέσω του ζωή ο κόσμος της ανθρωπότητας. (Ιωάννης 3:16· 1 Ιωάννου 4:9) Υπάρχουν τρία σπουδαία πράγματα που πρέπει τώρα να εξετάσουμε, και τα οποία εκτελεί ο Ιεχωβά μέσω του Γιου του, δηλαδή, (1) απαλλαγή από τη δύναμη του θανάτου· (2) πραγματική επάνοδος των νεκρών στη ζωή· (3) ίδρυση τέλειας κυβέρνησης για όλη την ανθρωπότητα.

Copyright © 2005 Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvania. All rights reserved.
|
|