| მრწამსი |
ბიბლიური საფუძველი |
| ბიბლია ღვთის სიტყვა და ჭეშმარიტებაა. |
2 ტიმ. 3:16, 17; 2 პეტ. 1:20, 21; იოან. 17:17 |
| ბიბლია გადმოცემებზე უფრო სანდოა. |
მათ. 15:3; კოლ. 2:8 |
| ღვთის სახელია იეჰოვა. |
გამ.15:3 (რუს.); 3 მეფ. 18:39, „საღვთო სჯული“, 1910 წ., გვ. 43 |
| ქრისტე ღვთის ძეა და მასზე დაბლა დგას. |
მათ. 3:17; იოან. 8:42; 14:28; 20:17; 1 კორ. 11:3; 15:28 |
| ქრისტე იყო ღვთის პირველი ქმნილება. |
კოლ. 1:15; გამოცხ. 3:14 |
| ქრისტე მოკვდა ძელზე და არა ჯვარზე. |
გალ. 3:13; საქ 5:30 |
| ქრისტემ ადამიანური სიცოცხლე გაიღო მორჩილ ადამიანთა გამოსასყიდად. |
მათ. 20:28; 1 ტიმ. 2:5, 6; 1 პეტ. 2:24 |
| ქრისტეს ერთხელ შეწირვა საკმარისი იყო. |
რომ. 6:10; ებრ. 9:25—28 |
| ქრისტე უკვდავ სულიერ პიროვნებად აღდგა მკვდრეთით. |
1 პეტ. 3:18; რომ. 6:9; გამოცხ. 1:17, 18 |
| ქრისტეს მოსვლა სულიერია. |
იოან. 14:19; მათ. 24:3; 2 კორ. 5:16; ფს. 109:1, 2 |
| ჩვენ ახლა უკანასკნელ დღეებში ვცხოვრობთ. |
მათ. 24:3—14; 2 ტიმ. 3:1—5; ლუკ. 17:26—30 |
| ქრისტეს მეთაურობით სამეფოს მმართველობისას დედამიწაზე სამართლიანობა და მშვიდობა იქნება. |
ეს. 9:5, 6; 11:1—5; დან. 7:13, 14; მათ. 6:10 |
| სამეფო იდეალურ საცხოვრებელ პირობებს შექმნის დედამიწაზე. |
ფს. 71:1—4; გამოცხ. 7:9, 10, 13—17; 21:3, 4 |
| დედამიწა არასოდეს განადგურდება და არასოდეს გაუკაცრიელდება. |
ეს. 45:18; ფს. 77:69 |
| ღმერთი მოსპობს ამჟამინდელ სისტემას არმაგედონად წოდებულ ბრძოლაში. |
გამოცხ. 16:14, 16; სოფ. 3:8; დან. 2:44; ეს. 34:2; 55:10, 11 |
| ბოროტები სამუდამოდ მოისპობიან. |
მათ. 25:41—46; 2 თეს. 1:6—9 |
| ღვთის მოსაწონი ადამიანები მარადიულ სიცოცხლეს დაიმკვიდრებენ. |
იოან. 3:16; 10:27, 28; 17:3; მარკ. 10:29, 30 |
| სიცოცხლისკენ მიმავალი გზა ერთადერთია. |
მათ. 7:13, 14; ეფეს. 4:4, 5 |
| ადამიანი ადამის ცოდვის გამო კვდება. |
რომ. 5:12; 6:23 |
| ადამიანი თვითონ არის სული და როდესაც კვდება, წყვეტს არსებობას. |
ეზეკ. 18:4; ეკლ. 9:10; ფს. 6:5; 145:4; იოან. 11:11—14 |
| ჯოჯოხეთი საერთო საკაცობრიო სამარეა. |
იობ. 14:13; გამოცხ. 20:13, 14 |
| მიცვალებულთათვის მკვდრეთით აღდგომის იმედი არსებობს. |
1 კორ. 15:20—22; იოან. 5:28, 29; 11:25, 26 |
| ადამისეული სიკვდილი აღარ იქნება. |
1 კორ. 15:26, 54; გამოცხ. 21:4; ეს. 25:8 |
| მხოლოდ 144 000, მცირე სამწყსო, წავა ზეცაში და ქრისტესთან ერთად იმმართველებს. |
ლუკა 12:32; გამოცხ. 14:1, 3; 1 კორ. 15:40—53; გამოცხ. 5:9, 10 |
| 144 000 ქრისტიანი ხელმეორედ იშვა ღვთის სულიერ ძეებად. |
1 პეტ. 1:23; იოან. 3:3; გამოცხ. 7:3, 4 |
| სულიერ ისრაელთან ახალი შეთანხმება დაიდო. |
იერ. 31:30; ებრ. 8:10—13 |
| ქრისტე თვითონვეა თავისი კრების საფუძველი. |
ეფეს. 2:20; ეს. 28:16; მათ. 21:42 |
| ლოცვა მიმართული უნდა იყოს მხოლოდ იეჰოვასადმი ქრისტეს მეშვეობით. |
იოან. 14:6, 13, 14; 1 ტიმ. 2:5 |
| ხატები არ უნდა იქნეს გამოყენებული თაყვანისცემისას. |
გამ. 20:4, 5; ლევ. 26:1; 1 კორ. 10:14; ფს. 113:12—16 |
| სპირიტიზმი დაუშვებელია. |
რჯლ. 18:10—12; გალ. 5:19—21; ლევ. 19:31 |
| სატანა წუთისოფლის უხილავი მმართველია. |
1 იოან. 5:19; 2 კორ. 4:4; იოან. 12:31 |
| ქრისტიანმა არ უნდა მიიღოს მონაწილეობა რელიგიებს შორის თანამშრომლობაში. |
2 კორ. 6:14—17; 11:13—15; გალ. 5:9; რჯლ. 7:1—5 |
| ქრისტიანი უნდა გამოეყოს წუთისოფელს. |
იაკ. 4:4; 1 იოან. 2:15; იოან. 15:19; 17:16 |
| ქრისტიანი უნდა დაემორჩილოს კანონებს, რომლებიც ღვთის კანონებს არ ეწინააღმდეგება. |
მათ. 22:20, 21; 1 პეტ. 2:12; 4:15 |
| სისხლის მიღება, საკვებისა თუ გადასხმის სახით, ღვთის კანონების დარღვევაა. |
დაბ. 9:3, 4; ლევ. 17:14; საქ. 15:28, 29 |
| აუცილებელია ბიბლიის ზნეობრივი ნორმების თანახმად ცხოვრება. |
1 კორ. 6:9, 10; ებრ. 13:4; 1 ტიმ. 3:2; იგავ. 5:1—23 |
| შაბათის დაცვა მოეთხოვებოდათ მხოლოდ ისრაელებს და მოსეს რჯულთან ერთად გაუქმდა. |
რჯლ. 5:15; გამ. 31:13; რომ. 10:4; გალ. 4:9, 10; კოლ. 2:16, 17 |
| სასულიერო წოდებებისა და განსაკუთრებული ტიტულების გამოყენება არასწორია. |
მათ. 23:8—12; 20:25—27; იობ. 32:21, 22 |
| ადამიანი ევოლუციის კი არა, შემოქმედების ნაყოფია. |
ეს. 45:12; დაბ. 1:27; მათ. 19:4 |
| ქრისტემ ღვთისათვის მსახურების მაგალითი მოგვცა. |
1 პეტ. 2:21; ებრ. 10:7; იოან. 4:34; 6:38 |
| ნათლობა — წყალში სრული ჩაძირვა —მიძღვნის სიმბოლოა. |
მარკ. 1:9, 10; იოან. 3:23; საქ. 19:4, 5 |
| ქრისტიანები საჯაროდ სიხარულით ქადაგებენ ბიბლიური ჭეშმარიტების შესახებ. |
რომ. 10:10; ებრ. 13:15; ეს. 43:10—12 |
