იეჰოვას მოწმეები — ვინ არიან? რა სწამთ?

სასიხარულო ცნობის გაზიარების საშუალებები

ჰავაი

ვენესუელა

იუგოსლავია

ქრისტიანებს დაევალათ მოწაფეები მოემზადებინათ ყველა ხალხს შორის, მაგრამ ეს იმას არ ნიშნავს, რომ ვინმეზე ზემოქმედება მოახდინონ ან სხვები ძალდატანებით მოაქციონ ქრისტიანობაზე. იესოს დავალებული ჰქონდა, რომ «გლახაკთათვის [„თვინიერთათვის“, აქ] ეხარებინა», „გულშემუსვრილნი განეკურნა“ და „ყოველი მგლოვიარე ენუგეშებინა“ (მათე 28:19; ესაია 61:1, 2; ლუკა 4:18, 19). იეჰოვას მოწმეებიც ამასვე აკეთებენ ბიბლიური სასიხარულო ცნობის გაცხადებით. ისევე როგორც ძველ დროში მცხოვრები წინასწარმეტყველი ეზეკიელი, დღეს იეჰოვას მოწმეები ცდილობენ, იპოვონ ისინი, ვინც „კვნესის და მოთქვამს. . . ჩადენილ სისაძაგლეთა გამო“ (ეზეკიელი 9:4).

ყველაზე კარგად ცნობილი საშუალება, რომელსაც ახლანდელი პირობებით დამწუხრებულთა მოსაძებნად იყენებენ, კარდაკარ სიარულია. ამიტომ ისინი ძალ-ღონეს არ იშურებენ ხალხის მოსანახულებლად, როგორც ამას იესო აკეთებდა, როცა „დადიოდა ქალაქიდან ქალაქში, დაბიდან დაბაში, ქადაგებდა და ახარებდა ღვთის სასუფეველს“. მისი პირველი მოწაფეებიც ამას აკეთებდნენ (ლუკა 8:1; 9:1—6; 10:1—9). დღეს, სადაც ეს შესაძლებელია, იეჰოვას მოწმეები ყველა ღონეს ხმარობენ, წელიწადში რამდენჯერმე ეწვიონ ყოველ სახლს და ცდილობენ, რამდენიმე წუთით მაინც ესაუბრონ მობინადრეებს ადგილობრივი ან მსოფლიო მნიშვნელობის საინტერესო თუ საჭირბოროტო საკითხის შესახებ. მობინადრეს მსჯელობისათვის ორიოდე საკითხს სთავაზობენ საღვთო წერილიდან, და დაინტერესების შემთხვევაში მოწმეები უთანხმდებიან, რომ ხელსაყრელ დროს ისევ შეუვლიან საუბრის გასაგრძელებლად. სთავაზობენ ბიბლიასა და ბიბლიის ამხსნელ ლიტერატურას და, თუ მობინადრეს სურს, ბიბლიის უფასო საშინაო შესწავლას იწყებენ მათთან. მთელ მსოფლიოში ბიბლიის მილიონობით შესწავლა რეგულარულად უტარდებათ ცალკეულ ადამიანებსა და ოჯახებს.

„ღვთის სამეფოს შესახებ სასიხარულო ცნობის“ სხვებისთვის გაზიარების კიდევ ერთი საშუალება შეხვედრებია, რომლებიც ადგილობრივ სამეფო დარბაზებში ტარდება. მოწმეები იქ ყოველკვირეულად იკრიბებიან. ერთ-ერთი შეხვედრა საჯარო მოხსენებაა, რომელიც თანამედროვე საჭირბოროტო საკითხებს ეხება. ამას მოჰყვება რომელიმე ბიბლიური თემის ან წინასწარმეტყველების შესწავლა ჟურნალ „საგუშაგო კოშკის“ გამოყენებით. სხვა შეხვედრა არის სკოლა, რომელიც მოწმეებს სასიხარულო ცნობის უკეთეს მაუწყებლებად ამზადებს; მომდევნო ნაწილი ადგილობრივ ტერიტორიაზე სამქადაგებლო საქმიანობის განხილვას ეძღვნება. აგრეთვე ბიბლიის შესასწავლად კვირაში ერთხელ მოწმეები პატარ-პატარა ჯგუფებად ბინებში იკრიბებიან.

ნებისმიერ ადამიანს შეუძლია ყოველ შეხვედრაზე დასწრება. შეხვედრებზე დასწრება უფასოა და არც ფული იკრიბება. ასეთი შეხვედრები ყველასთვის სასარგებლოა. ბიბლიაში ნათქვამია: „ყურადღებით მოვეკიდოთ ერთმანეთს, წავახალისოთ სიყვარულისა და კეთილი საქმეებისათვის. ნუ მივატოვებთ ჩვენს შესაკრებელს, როგორც ზოგიერთებს სჩვევიათ, არამედ შევაგონოთ ერთმანეთს. და, მით უმეტეს, რაც უფრო მეტად ატყობთ იმ დღის მოახლოებას“. აუცილებელია პირადი შესწავლა და კვლევა, მაგრამ სხვებთან შეხვედრა გამამხნევებელია: „რკინა რკინით ილესება, კაცი კი კაცის სახეს ლესავს“ (ებრაელთა 10:24, 25; იგავნი 27:17).

ამასთანავე, მოწმეები სხვებთან ურთიერთობისას იყენებენ სასიხარულო ცნობის გაზიარების შესაძლებლობებს. შეიძლება რამდენიმე სიტყვით გაესაუბრონ მეზობელს ან თანამგზავრს ავტობუსსა თუ თვითმფრინავში, დაწვრილებით ესაუბრონ მეგობარს ან ნათესავს, ან თანამშრომელს — შესვენების დროს. როცა იესო დედამიწაზე იყო, ბევრჯერ დაუმოწმებია ამგვარად — ზღვის სანაპიროზე სიარულისას, ფერდობზე ჯდომისას, ვინმეს სახლში სადილობისას, ქორწილში ყოფნისას თუ გალილეის ზღვაზე სათევზაო ნავით მგზავრობისას. ის ასწავლიდა სინაგოგებსა და იერუსალიმის ტაძარში. ყველგან, სადაც კი იმყოფებოდა, ღვთის სამეფოს შესახებ საუბრის შესაძლებლობას პოულობდა. იეჰოვას მოწმეები ცდილობენ, ზედმიწევნით მიჰყვენ მის მაგალითს (1 პეტრე 2:21).

პირადი მაგალითით ქადაგება

ოჯახში თუ სხვებთან ურთიერთობისას იეჰოვას მოწმეები გულწრფელად ცდილობენ, თავიანთი ქადაგების თანახმად იცხოვრონ.

სასიხარულო ცნობის შესახებ თქვენთან საუბარს აზრი არ ექნებოდა თქვენთვის, თუ ის, ვინც გესაუბრებათ, თავად არ იყენებს ამ სწავლებებს. ერთის თქმა და მეორის კეთება თვალთმაქცობაა, რელიგიური თვალთმაქცობის გამო კი მილიონობით ადამიანმა ზურგი აქცია ბიბლიას. არ არის სწორი ბიბლიის დადანაშაულება. მწიგნობრებსა და ფარისევლებს ჰქონდათ ებრაული წერილები, მაგრამ იესო კიცხავდა მათ თვალთმაქცობისთვის. როცა ლაპარაკობდა იმაზე, რომ ისინი საჯაროდ კითხულობენ მოსეს რჯულს, იესომ თავის მოწაფეებს უთხრა: „ყველაფერი რის დაცვასაც ისინი გეტყვიან, შეასრულეთ და დაიცავით, ოღონდ მათ საქმეებს ნუ მიბაძავთ, ვინაიდან ისინი ამბობენ, არკი ასრულებენ“ (მათე 23:3). ქრისტიანს უფრო მეტის თქმა შეუძლია თავისი სამაგალითო ცხოვრებით, ვიდრე მრავალსაათიანი ქადაგებით. ეს საყურადღებო იყო ქრისტიანი ცოლებისთვის, რომლებსაც ურწმუნო ქმრები ჰყავდათ: „სიტყვის გარეშე იყვნენ მოგებულნი თავიანთი ცოლების საქციელით, იხილავენ რა თქვენს უბიწო ქცევას მოშიშობით“ (1 პეტრე 3:1, 2).

ამიტომ იეჰოვას მოწმეები ცდილობენ, სამაგალითო ქრისტიანული ყოფაქცევით გაუზიარონ სასიხარულო ცნობა სხვებს. ისინი ძალ-ღონეს არ იშურებენ იმისათვის, რომ ‘ისევე ექცეოდნენ სხვებს, როგორც სურთ, რომ მათ მოექცნენ’ (მათე 7:12). ცდილობენ, ასეთი დამოკიდებულება ჰქონდეთ ყველას მიმართ და არა მარტო თანამორწმუნეების, მეგობრების, მეზობლებისა თუ ნათესავების მიმართ. არასრულყოფილების გამო ეს ყოველთვის კარგად არ გამოსდით, მაგრამ ძალიან სურთ, სიკეთის კეთება ყველასთვის არა მარტო სამეფოს შესახებ სასიხარულო ცნობის ქადაგებით, არამედ, შეძლებისდაგვარად, დახმარებაც გაუწიონ სხვებს (იაკობი 2:14— 17).

Copyright © 2006 Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvania. All rights reserved.