Wat leert de bijbel echt?

„JEHOVAH is in waarheid God”, zei de profeet Jeremia. „Hij is de levende God” (Jeremia 10:10). Bovendien is Jehovah God de Schepper van alles wat leeft. Hemelse schepselen zeiden tegen hem: „Gij hebt alle dingen geschapen, en vanwege uw wil bestonden ze en werden ze geschapen” (Openbaring 4:11). In een loflied voor God zei koning David: „Bij u is de bron van het leven” (Psalm 36:9). Het leven is dus een geschenk van God.

² Jehovah is ook degene die het leven in stand houdt (Handelingen 17:28). Hij heeft voorzien in het voedsel dat we eten, het water dat we drinken, de lucht die we inademen en het land waarop we leven (Handelingen 14:15-17). Jehovah heeft dat op zo’n manier gedaan dat we van het leven kunnen genieten. Maar om volledig van het leven te kunnen genieten, moeten we Gods wetten leren kennen en gehoorzamen. — Jesaja 48:17, 18.

RESPECT TONEN VOOR HET LEVEN

³ God wil dat we respect hebben voor het leven; niet alleen voor ons eigen leven maar ook voor dat van anderen. In de tijd van Adam en Eva bijvoorbeeld werd hun zoon Kaïn woedend op zijn jongere broer Abel. Jehovah waarschuwde Kaïn dat zijn woede tot een ernstige zonde kon leiden. Kaïn negeerde die waarschuwing. Hij ’viel zijn broer Abel aan en doodde hem’ (Genesis 4:3-8). Jehovah strafte Kaïn voor de moord op zijn broer. — Genesis 4:9-11.

⁴ Duizenden jaren later gaf Jehovah het volk Israël wetten zodat ze hem op een aanvaardbare manier konden dienen. Deze wetten werden via de profeet Mozes gegeven, en ze worden dan ook wel de Mozaïsche wet genoemd. In die Wet stond: „Gij moogt niet moorden” (Deuteronomium 5:17). Hierdoor leerden de Israëlieten dat God het leven van een mens kostbaar vindt en dat men het leven van anderen als kostbaar moet bezien.

⁵ Hoe zit het met het leven van een ongeboren kind? De dood veroorzaken van een baby die in de buik van zijn moeder zit, was volgens de Mozaïsche wet verkeerd. Zelfs het leven van een ongeboren kind vindt Jehovah kostbaar (Exodus 21:22, 23; Psalm 127:3). Dat betekent dat het verkeerd is om abortus te plegen.

⁶ Respect voor het leven hebben betekent ook dat we een juiste kijk op onze medemensen hebben. De bijbel zegt: „Een ieder die zijn broeder haat, is een doodslager, en gij weet dat geen doodslager eeuwig leven blijvend in zich heeft” (1 Johannes 3:15). Als we eeuwig willen leven, moeten we alle haat tegen onze medemensen uit ons hart bannen, want haat is de grondoorzaak van veel geweld (1 Johannes 3:11, 12). Het is heel belangrijk dat we leren elkaar lief te hebben.

⁷ Wat valt er te zeggen over respect tonen voor ons eigen leven? De meeste mensen willen niet doodgaan, maar er zijn mensen die hun leven riskeren voor genot of plezier. Velen gebruiken bijvoorbeeld tabak, betelnoten of drugs. Zulke middelen zijn schadelijk voor het lichaam en vaak dodelijk. Iemand die er een gewoonte van maakt deze middelen te gebruiken, beziet het leven niet als heilig. God vindt zulke gewoonten onrein (Romeinen 6:19; 12:1; 2 Korinthiërs 7:1). Om God op een aanvaardbare manier te dienen, moeten we zulke gewoonten opgeven. Dat kan heel moeilijk zijn, maar Jehovah kan ons de hulp geven die we nodig hebben. En hij waardeert de moeite die we doen om te laten blijken dat we ons leven als een kostbaar geschenk van hem bezien.

⁸ Als we respect voor het leven hebben, zullen we altijd veiligheidsbewust zijn. We zullen niet roekeloos zijn of puur voor het plezier of de opwinding risico’s nemen. We zullen voorzichtig rijden en niet aan gewelddadige of gevaarlijke sporten doen (Psalm 11:5). In Gods wet voor het oude Israël stond: „Als u een nieuw huis bouwt [met een plat dak], moet u om het dak een muurtje maken; dan komt er geen bloedschuld over uw huis, als iemand er vanaf valt” (Deuteronomium 22:8, Willibrordvertaling). In overeenstemming met het beginsel van deze wet dient u er dan ook voor te zorgen dat de trap en andere zaken in uw huis in goede staat verkeren, om te voorkomen dat iemand struikelt of valt en zich ernstig bezeert. Als u een auto hebt, let er dan op dat die veilig is. Laat uw huis of uw auto geen gevaar voor uzelf of anderen zijn.

⁹ Hoe zit het met het leven van dieren? Ook dat beziet de Schepper als heilig. God staat toe dat dieren gedood worden voor voedsel en kleding of om mensen tegen gevaar te beschermen (Genesis 3:21; 9:3; Exodus 21:28). Maar dieren wreed behandelen of ze alleen maar voor de sport doden, is verkeerd en laat zien dat iemand totaal geen respect heeft voor de heiligheid van het leven. — Spreuken 12:10.

RESPECT TONEN VOOR BLOED

¹⁰ Nadat Kaïn zijn broer Abel gedood had, zei Jehovah tegen Kaïn: „Het bloed van uw broer roept luid tot mij van de aardbodem” (Genesis 4:10). Toen God over Abels bloed sprak, had hij het eigenlijk over Abels leven. Kaïn had Abel van het leven beroofd en moest daar nu voor gestraft worden. Het was alsof Abels bloed, of leven, tot Jehovah om recht riep. Dat er een verband tussen leven en bloed bestaat, bleek opnieuw na de zondvloed. Voor de vloed aten de mensen alleen vruchten, groenten, granen en noten. Na de vloed zei Jehovah tegen Noach en zijn zonen: „Al het zich bewegende gedierte dat leeft, mag u tot voedsel dienen. Zoals in het geval van de groene plantengroei, geef ik dit alles werkelijk aan u.” Maar God legde een beperking op: „Alleen vlees met zijn ziel [of: leven] — zijn bloed — moogt gij niet eten” (Genesis 1:29; 9:3, 4). Het is duidelijk dat Jehovah het leven en het bloed van een schepsel heel nauw met elkaar in verband brengt.

¹¹ We laten zien dat we respect hebben voor bloed door het niet te eten. In de Wet die Jehovah aan de Israëlieten gaf, gebood hij: „Wat enige man betreft . . . die tijdens het jagen een wild dier of gevogelte vangt dat gegeten mag worden, die moet in dat geval het bloed daarvan uitgieten en dat met stof bedekken. . . . Dientengevolge heb ik tot de zonen van Israël gezegd: ’Gij moogt het bloed van geen enkele soort van vlees eten’” (Leviticus 17:13, 14). Gods gebod om geen dierenbloed te eten, dat zo’n achthonderd jaar eerder voor het eerst aan Noach was gegeven, gold nog steeds. Het was duidelijk hoe Jehovah erover dacht: zijn aanbidders mochten het vlees van dieren eten, maar niet het bloed. Ze moesten het bloed op de grond uitgieten, als teken dat ze het leven van het dier aan God teruggaven.

¹² Voor christenen geldt een soortgelijk gebod. De apostelen en andere mannen die onder Jezus’ volgelingen in de eerste eeuw de leiding namen, kwamen bijeen om te bepalen welke geboden door allen in de christelijke gemeente gehoorzaamd moesten worden. Ze kwamen tot de volgende conclusie: „Het heeft de heilige geest en ons goedgedacht u geen verdere last toe te voegen dan deze noodzakelijke dingen: u te blijven onthouden van dingen die aan afgoden ten slachtoffer zijn gebracht en van bloed en van al wat verstikt is [niet uitgebloed] en van hoererij” (Handelingen 15:28, 29; 21:25). We moeten ons dus ’blijven onthouden van bloed’. Dat is in Gods ogen net zo belangrijk als het vermijden van afgoderij en seksuele immoraliteit.

¹³ Slaat het gebod om zich van bloed te onthouden ook op bloedtransfusies? Ja. Ter illustratie: Stel dat een arts tegen u zou zeggen dat u zich van alcohol moet onthouden. Zou dat betekenen dat alleen het drinken van alcohol verkeerd is maar dat u het wel in uw aderen mag laten injecteren? Natuurlijk niet! Hetzelfde geldt voor het zich onthouden van bloed: we mogen het op geen enkele manier in ons lichaam opnemen. Het gebod om zich te onthouden van bloed houdt dus in dat we niet zullen toestaan dat iemand bloed in onze aderen injecteert.

¹⁴ En als een christen nu ernstig gewond raakt of een zware operatie moet ondergaan? Stel dat artsen zeggen dat hij doodgaat als hij geen bloedtransfusie krijgt. Natuurlijk wil een christen niet sterven. Omdat hij Gods kostbare gave van het leven wil behouden, zal hij andere behandelingen aanvaarden waarbij geen misbruik van bloed betrokken is. Als een dergelijke behandeling beschikbaar is, zal hij dan ook proberen die te krijgen en diverse alternatieven voor bloed accepteren.

¹⁵ Zal een christen Gods wet overtreden alleen maar om iets langer in dit stelsel te kunnen leven? Jezus zei: „Wie zijn ziel [of: leven] wil redden, zal ze verliezen; maar wie zijn ziel verliest ter wille van mij, zal ze vinden” (Mattheüs 16:25). Natuurlijk willen we niet sterven. Maar als we ons huidige leven proberen te redden door Gods wet te overtreden, lopen we het gevaar het eeuwige leven te verliezen. Het is dus verstandig erop te vertrouwen dat Gods wet juist is, in de volle overtuiging dat als we komen te overlijden, onze Levengever ons in de opstanding zal gedenken en ons opnieuw de kostbare gave van het leven zal schenken. — Johannes 5:28, 29; Hebreeën 11:6.

¹⁶ Degenen die God in deze tijd getrouw dienen, zijn vastbesloten om zijn voorschrift in verband met bloed op te volgen. Ze zullen het in geen enkele vorm eten, en ze zullen het ook niet om medische redenen aanvaarden.* Ze zijn ervan overtuigd dat de Schepper van het bloed weet wat het beste voor hen is. Gelooft u dat ook?

HET ENIGE JUISTE GEBRUIK VAN BLOED

¹⁷ De Mozaïsche wet liet duidelijk uitkomen wat het enige juiste gebruik van bloed is. In verband met de aanbidding van de Israëlieten in de oudheid gaf Jehovah het volgende gebod: „De ziel [of: het leven] van het vlees is in het bloed, en ikzelf heb het ten behoeve van u op het altaar gegeven, om verzoening te doen voor uw ziel, want het is het bloed dat verzoening doet” (Leviticus 17:11). Als de Israëlieten zondigden, konden ze vergeving krijgen door in de tabernakel, en later in Gods tempel, een dier te offeren en wat van het bloed van dat dier op het altaar te sprenkelen. Dat was het enige juiste gebruik van bloed.

¹⁸ Ware christenen staan niet onder de Mozaïsche wet, en daarom brengen ze geen dierenoffers en sprenkelen ze geen bloed op een altaar (Hebreeën 10:1). Maar het gebruik van bloed op het altaar in de tijd van het oude Israël wees vooruit naar het kostbare offer van Gods Zoon, Jezus Christus. Zoals we in hoofdstuk 5 hebben geleerd, gaf Jezus zijn menselijke leven ten behoeve van ons door toe te staan dat zijn bloed als offer werd vergoten. Toen steeg hij naar de hemel op en bood God eens voor altijd de waarde van zijn vergoten bloed aan (Hebreeën 9:11, 12). Daardoor werd de basis gelegd voor de vergeving van onze zonden en werd het voor ons mogelijk gemaakt eeuwig leven te krijgen (Mattheüs 20:28; Johannes 3:16). Wat is dat gebruik van bloed belangrijk gebleken! (1 Petrus 1:18, 19) Alleen door middel van geloof in de waarde van Jezus’ vergoten bloed kunnen we gered worden.

¹⁹ Wat kunnen we Jehovah God dankbaar zijn voor de liefdevolle gave van het leven! En moet dat ons er niet toe motiveren anderen te vertellen dat ze eeuwig leven kunnen krijgen door geloof te stellen in Jezus’ offer? Als we net als God bezorgd zijn voor het leven van onze medemensen, zullen we ertoe bewogen worden dat ijverig te doen (Ezechiël 3:17-21). Als we ons goed van deze verantwoordelijkheid kwijten, zullen we net als de apostel Paulus kunnen zeggen: ’Ik ben rein van het bloed van alle mensen, want ik heb mij er niet van weerhouden u al de raad Gods te vertellen’ (Handelingen 20:26, 27). Mensen over God en zijn voornemens vertellen is een prachtige manier om te laten zien dat we een groot respect hebben voor leven en bloed.

---

*  Meer informatie over alternatieven voor bloedtransfusies is te vinden op blz. 13-17 van de brochure Hoe kan bloed uw leven redden?, uitgegeven door Jehovah’s Getuigen.

---