O tym, jak znaleźć szczęście

Co jest kluczem do szczęścia?

Jezus wspomniał o szczęściu już w pierwszych słowach swego najsłynniejszego kazania. Powiedział: „Szczęśliwi, którzy są świadomi swej potrzeby duchowej” (Mateusza 5:3). Co miał na myśli? Czym jest „potrzeba duchowa”?

Prawdziwego szczęścia przysporzy ci zaspokojenie potrzeby zrozumienia sensu życia

Aby żyć, musimy oddychać, pić i jeść. Pod tym względem nie różnimy się od zwierząt. Ale jeśli chcemy być szczęśliwi, musimy zaspokoić potrzebę, której zwierzęta nie mają — musimy zrozumieć, na czym polega sens życia. Odpowiedzi na to pytanie może nam udzielić tylko Stwórca. Jezus rzekł: „Nie samym chlebem ma żyć człowiek, lecz każdą wypowiedzią, która przechodzi przez usta Jehowy” (Mateusza 4:4). Ci, którzy zdają sobie sprawę ze swej duchowej potrzeby, są szczęśliwi, bo przybliżają się do „szczęśliwego Boga”, a On ofiarowuje im coś nieodzownego do szczęścia — nadzieję (1 Tymoteusza 1:11).

Jak Jezus dawał nadzieję?

Jezus dawał ludziom nadzieję, nie tylko uzdrawiając chorych i wskrzeszając umarłych, ale też głosząc orędzie tchnące otuchą. Oświadczył: „Szczęśliwi łagodnie usposobieni, gdyż oni odziedziczą ziemię” (Mateusza 5:5). Wyjaśnił też: „Bóg tak bardzo umiłował świat, że dał swego jednorodzonego Syna, aby nikt, kto w niego wierzy, nie został zgładzony, lecz miał życie wieczne” (Jana 3:16). Posłuszni Bogu będą mogli się cieszyć bezkresnym życiem na ziemi. Wyobraź sobie, że mieszkasz pośród łagodnie usposobionych ludzi, którzy nigdy się nie zestarzeją. Słowo Boże słusznie mówi: „Radujcie się w nadziei” (Rzymian 12:12). Jezus wyjawił ponadto, jak już dzisiaj można zaznawać szczęścia.

Jakich rad co do szczęśliwego życia udzielił Jezus?

Jezus podał praktyczne wskazówki dotyczące stosunków z innymi, małżeństwa, pokory i mądrego spojrzenia na sprawy materialne (Mateusza 5:21-32; 6:1-5, 19-34). Trzymanie się tych rad pomoże ci prowadzić szczęśliwe życie.

Szczęścia przysparza również szczodrość (Dzieje 20:35). Na przykład Jezus powiedział: „Gdy wydajesz ucztę, zaproś biednych, ułomnych, kulawych, ślepych, a będziesz szczęśliwy, gdyż nie mają ci czym odpłacić” (Łukasza 14:13, 14). Szczęścia zaznajemy więc nie wtedy, gdy skupiamy się na sobie, ale gdy mamy na względzie dobro innych.

Co jest największym źródłem szczęścia?

Okazywanie drugim życzliwości niewątpliwie przynosi dużo szczęścia, ale jeszcze bardziej uszczęśliwia robienie czegoś dla Boga. Nawet posiadanie udanych dzieci nie daje rodzicom tak wielkiej radości. Jasno wynika to z następującej relacji biblijnej: „Jakaś kobieta z tłumu zawołała do Niego [Jezusa]: ‚Szczęśliwe łono, które Cię nosiło, i piersi, które ssałeś’. Lecz On powiedział: ‚Szczęśliwi są raczej ci, którzy słuchają słowa Bożego i zachowują je’” (Łukasza 11:27, 28, Edycja Świętego Pawła).

Sam Jezus również czerpał zadowolenie ze spełniania woli swego niebiańskiego Ojca. Bóg życzy sobie, by ludzie usłyszeli o nadziei na życie wieczne. Gdy pewnego razu Jezus przedstawił tę nadzieję napotkanej kobiecie, wyznał: „Moim pokarmem jest wykonywanie woli tego, który mnie posłał” (Jana 4:13, 14, 34). Ty także możesz zaznać tego rodzaju szczęścia, jeśli będziesz dzielił się prawdą biblijną z bliźnimi.

Więcej informacji można znaleźć w 1 rozdziale tej książki (Czego naprawdę uczy Biblia?), wydanej przez Świadków Jehowy.