Biblia online: Pismo Święte w Przekładzie Nowego Świata

1 I Anna zaczęła się modlić, mówiąc:
„Serce moje wielce się raduje w Jehowie,
róg mój wywyższony jest w Jehowie.
Usta me szeroko się otworzyły przeciwko mym nieprzyjaciołom,
bo weselę się wybawieniem twoim.

2 Nikt nie jest święty jak Jehowa, nie ma bowiem nikogo oprócz ciebie;
i nie ma takiej skały jak nasz Bóg.

3 Nie mówcie tyle i tak wyniośle,
niech z waszych ust nie wychodzi nic niepowściągliwego,
gdyż Jehowa jest Bogiem wiedzy
i ocenia uczynki prawidłowo.

4 Mocarze z łukiem są przerażeni,
lecz ci, którzy się potykają, przepasują się energią życiową.

5 Syci muszą się najmować za chleb,
lecz głodni przestają głodować.
Nawet niepłodna urodziła siedmioro,
lecz obfitująca w synów zwiędła.

6 Jehowa to Ten, który uśmierca, i Ten, który zachowuje przy życiu,
Ten, który sprowadza do Szeolu, i Ten, który wyprowadza.

7 Jehowa to Ten, który zubaża, i Ten, który wzbogaca,
Ten, który poniża, i Ten, który wywyższa,

8 Ten, który z prochu podnosi maluczkiego;
z dołu popiołów dźwiga biedaka
— by ich posadzić z dostojnikami; i daje im w posiadanie tron chwały.
Bo do Jehowy należą podpory ziemi
i na nich umieszcza żyzną krainę.

9 Strzeże stóp tych, którzy są wobec niego lojalni;
niegodziwcy zaś są zmuszeni do milczenia w ciemności,
bo nie dzięki mocy człowiek zyskuje przewagę.

10 Co się tyczy Jehowy, przerażą się ci, którzy wiodą z nim spór;
przeciwko nim zagrzmi w niebiosach.
Jehowa będzie sądził krańce ziemi,
aby udzielić siły swemu królowi,
aby wywyższyć róg swego pomazańca”.

11 Potem Elkana poszedł do Ramy do swego domu; chłopiec zaś został sługą Jehowy przed obliczem kapłana Helego.

12 A synowie Helego byli nicponiami; nie uznawali Jehowy. 13 Jeśli chodzi o to, co zgodnie z prawem przysługiwało od ludu kapłanom, ilekroć ktoś składał ofiarę, przychodził sługa kapłana z trójzębnymi widełkami w ręce, gdy akurat gotowało się mięso, 14 i wsadzał je do misy lub garnka z dwoma uchwytami, lub kotła, lub garnka z jednym uchwytem. Cokolwiek widełki wydobyły, kapłan brał dla siebie. Tak czynili w Szilo wszystkim Izraelitom, którzy tam przychodzili. 15 A zanim zdołali zamienić tłuszcz w dym, przychodził sługa kapłana i mówił do człowieka składającego ofiarę: „Daj no mięso na pieczeń dla kapłana, żeby nie otrzymał od ciebie mięsa gotowanego, tylko surowe”. 16 Kiedy ów człowiek mówił do niego: „Niechże najpierw zamienią tłuszcz w dym. Potem bierz sobie, czego zapragnie twa dusza”, tamten mówił: „Nie, lecz masz dać teraz; a jeśli nie, będę musiał to zabrać siłą!” 17 I grzech tych sług był bardzo wielki przed obliczem Jehowy; bo mężowie ci lekceważąco traktowali dar ofiarny Jehowy.

18 A Samuel usługiwał przed Jehową i będąc chłopcem, miał na sobie lniany efod. 19 Jego matka robiła dla niego mały płaszcz bez rękawów i przynosiła mu go co roku, gdy przychodziła z mężem składać doroczną ofiarę. 20 Heli zaś błogosławił Elkanę oraz jego żonę, mówiąc: „Oby Jehowa dał ci potomstwo z tej żony w zamian za użyczonego — za tego, którego użyczono Jehowie”. I poszli do swojej miejscowości. 21 I Jehowa zwrócił uwagę na Annę, tak iż była brzemienna, i urodziła trzech synów oraz dwie córki. A chłopiec Samuel dorastał przy Jehowie.

22 Heli zaś bardzo się zestarzał, a słyszał o wszystkim, co jego synowie czynili całemu Izraelowi, i o tym, że kładli się z kobietami, które służyły u wejścia do namiotu spotkania. 23 I mawiał do nich: „Dlaczego dopuszczacie się takich rzeczy? Bo złe jest to, co o was słyszę od całego ludu. 24 Nie, moi synowie, gdyż niedobra to wieść, którą słyszę i którą lud Jehowy rozpowszechnia. 25 Jeżeli człowiek zgrzeszy przeciwko człowiekowi, Bóg będzie dla niego rozjemcą; ale jeśli człowiek zgrzeszy przeciw Jehowie — któż będzie się za niego modlił?” Lecz oni nie słuchali głosu swego ojca, gdyż Jehowa uznał za słuszne ich uśmiercić. 26 Tymczasem chłopiec Samuel rósł i coraz bardziej się podobał zarówno Jehowie, jak i ludziom.

27 A do Helego przyszedł pewien mąż Boży i rzekł: „Oto, co powiedział Jehowa: ‚Czyż nie objawiłem się domowi twego praojca, gdy byli w Egipcie jako niewolnicy domu faraona? 28 I został dla mnie wybrany ze wszystkich plemion Izraela, by pełnił służbę kapłańską i wstępował na ołtarz, żeby za jego sprawą wznosiły się kłęby dymu ofiarnego i by przed moim obliczem nosił efod, żebym dawał domowi twego praojca wszystkie ofiary ogniowe synów Izraela. 29 Dlaczego poniewieracie moją ofiarą i moim darem ofiarnym, co do których dałem nakaz w moim mieszkaniu, a ty swych synów darzysz większym szacunkiem niż mnie, gdy się tuczycie tym, co najlepsze z każdego daru ofiarnego od Izraela, mojego ludu?

30 „ ‚Dlatego tak brzmi wypowiedź Jehowy, Boga Izraela: „Owszem, powiedziałem: Dom twój i dom twego praojca będą chodzić przede mną po czas niezmierzony”. Ale teraz wypowiedź Jehowy brzmi: „Jest to dla mnie nie do pomyślenia, tych bowiem, którzy mnie szanują, i ja uszanuję, ci zaś, którzy mną gardzą, znaczyć będą niewiele”. 31 Oto nadchodzą dni, gdy odetnę twe ramię i ramię domu twego praojca, tak iż nie będzie starca w twoim domu. 32 I będziesz patrzył na wroga w moim mieszkaniu wśród całego dobra wyświadczanego Izraelowi; a w twoim domu już nie będzie starca. 33 Jest jednak u ciebie mąż, którego nie odetnę od przebywania przy mym ołtarzu, by doprowadzić do przygaśnięcia twych oczu i do opadnięcia z sił twej duszy; ale większość twego domu poniesie śmierć od miecza ludzi. 34 A oto znak dla ciebie, który przyjdzie na twych dwóch synów, Chofniego i Pinechasa: obaj umrą jednego dnia. 35 Sobie zaś wzbudzę kapłana wiernego. Będzie postępował zgodnie z tym, co jest w moim sercu i w mojej duszy; i zbuduję mu trwały dom, a on zawsze chodzić będzie przed moim pomazańcem. 36 A ktokolwiek pozostanie w twoim domu, przyjdzie i mu się pokłoni dla zapłaty w pieniądzach i okrągłego bochenka chleba, i powie: „Przydziel mnie, proszę, do jednego z urzędów kapłańskich, bym mógł zjeść kawałek chleba” ’ ”.