Świadkowie Jehowy: oficjalna strona internetowa Watchtower Society
1 I przemówił Jehowa do Abrama: „Wyrusz ze swej krainy i od swoich krewnych, i z domu swego ojca do krainy, którą ci pokażę; 2 a uczynię z ciebie wielki naród i będę ci błogosławił, i twoje imię uczynię wielkim; i okaż się błogosławieństwem. 3 I będę błogosławił tym, którzy błogosławią tobie, a tego, kto ci złorzeczy, przeklnę i poprzez ciebie na pewno będą sobie błogosławić wszystkie rodziny ziemi”.
4 Wówczas Abram poszedł, tak jak mu powiedział Jehowa, i Lot poszedł z nim. Abram zaś miał siedemdziesiąt pięć lat, gdy wyszedł z Charanu. 5 Abram wziął więc Saraj, swoją żonę, i Lota, syna swego brata, oraz cały dobytek, który nagromadzili, i dusze, które nabyli w Charanie, i wyruszyli w drogę, by udać się do ziemi Kanaan. W końcu przybyli do ziemi Kanaan. 6 I Abram przeszedł przez tę ziemię aż do miejsca Szechem, blisko wielkich drzew More; a w owym czasie był w tej ziemi Kananejczyk. 7 A Jehowa ukazał się Abramowi i rzekł: „Potomstwu twemu dam tę ziemię”. Potem zbudował on tam ołtarz dla Jehowy, który mu się ukazał. 8 Później przeniósł się stamtąd w górzysty region na wschód od Betel i rozbił swój namiot, mając Betel od zachodu i Aj od wschodu. Wówczas zbudował tam ołtarz dla Jehowy i zaczął wzywać imienia Jehowy. 9 Następnie Abram zwinął obóz i potem szedł od obozowiska do obozowiska w kierunku Negebu.
10 A ziemię tę nawiedziła klęska głodu i Abram powędrował do Egiptu, by tam przebywać jako przybysz, gdyż dotkliwa była klęska głodu w tej ziemi. 11 A gdy już się zbliżył, by wejść do Egiptu, rzekł do swej żony Saraj: „Proszę cię! Dobrze wiem, że jesteś kobietą o pięknym wyglądzie. 12 Z pewnością więc Egipcjanie zobaczą cię i powiedzą: ‚To jego żona’. I na pewno mnie zabiją, a ciebie zachowają przy życiu. 13 Mów, proszę, iż jesteś moją siostrą, żeby mi się dobrze wiodło z twego powodu, i dzięki tobie żyć będzie moja dusza”.
14 A gdy tylko Abram wszedł do Egiptu, Egipcjanie zobaczyli tę kobietę, iż jest bardzo piękna. 15 I zobaczyli ją też książęta faraona, i zaczęli ją zachwalać faraonowi, tak iż tę kobietę zabrano do domu faraona. 16 A on ze względu na nią dobrze traktował Abrama i ten w końcu miał owce i bydło, i osły, i służących oraz służące, i oślice, i wielbłądy. 17 Wówczas Jehowa dotknął faraona i jego domowników wielkimi plagami z powodu Saraj, żony Abrama. 18 Wtedy faraon wezwał Abrama i rzekł: „Cóżeś to mi uczynił? Czemuś mi nie powiedział, że ona jest twoją żoną? 19 Czemu mówiłeś: ‚Ona jest moją siostrą’, tak iż właśnie miałem wziąć ją sobie za żonę? Oto więc twoja żona. Zabierz ją i idź!” 20 I faraon wydał ludziom nakazy w jego sprawie, a oni odprowadzili go wraz z jego żoną i wszystkim, co miał.