Świadkowie Jehowy: oficjalna strona internetowa Watchtower Society

Rodzaju 17:1-27

1 Gdy Abram miał dziewięćdziesiąt dziewięć lat, Abramowi ukazał się Jehowa i rzekł do niego: „Jam jest Bóg Wszechmocny. Chodź przede mną i okaż się nienaganny. 2 A ja ustanowię przymierze między mną i tobą, żeby cię bardzo, bardzo pomnożyć”.

3 Wówczas Abram padł na twarz, a Bóg dalej z nim rozmawiał, mówiąc: 4 „Co do mnie zaś, oto moje przymierze jest z tobą i zostaniesz ojcem rzeszy narodów. 5 I nie będziesz już nazywany imieniem Abram, lecz mieć będziesz na imię Abraham, gdyż uczynię cię ojcem rzeszy narodów. 6 I uczynię cię bardzo, bardzo płodnym, i rozkrzewię cię w narody, i od ciebie będą się wywodzić królowie.

7 „I wywiążę się ze swego przymierza między mną a tobą i twoimi potomkami po tobie według ich pokoleń jako przymierza po czas niezmierzony, żeby się okazać Bogiem dla ciebie i dla twego potomstwa po tobie. 8 I dam tobie oraz twemu potomstwu po tobie ziemię, w której przebywasz jako osiadły przybysz — całą ziemię Kanaan — jako posiadłość po czas niezmierzony; i okażę się dla nich Bogiem”.

9 I Bóg rzekł jeszcze do Abrahama: „Ty zaś masz zachowywać moje przymierze, ty i twoi potomkowie po tobie według ich pokoleń. 10 To jest moje przymierze, które będziecie zachowywać, między mną a wami, jak również twoim potomstwem po tobie: Każdy mężczyzna spośród was ma się dać obrzezać. 11 I dacie obrzezać ciało waszych napletków, i będzie to służyć za znak przymierza między mną a wami. 12 I każdy wasz potomek męski mający osiem dni ma zostać obrzezany, według waszych pokoleń, każdy urodzony w domu i każdy nabyty za pieniądze od jakiegoś cudzoziemca, który nie jest z twego potomstwa. 13 Każdy mężczyzna urodzony w twoim domu i każdy nabyty za twoje pieniądze koniecznie ma zostać obrzezany; i moje przymierze na waszym ciele ma służyć za przymierze po czas niezmierzony. 14 A nie obrzezany mężczyzna, który nie da obrzezać ciała swego napletka — ta dusza ma zostać zgładzona ze swego ludu. Złamał on moje przymierze”.

15 I Bóg rzekł jeszcze do Abrahama: „Saraj zaś, swojej żony, nie nazywaj imieniem Saraj, gdyż ma na imię Sara. 16 I będę jej błogosławił, a także dam ci z niej syna; i będę jej błogosławił, i ona rozkrzewi się w narody; od niej będą się wywodzić królowie ludów”. 17 Wtedy Abraham padł na twarz i się roześmiał, i począł mówić w swym sercu: „Czyż człowiekowi stuletniemu urodzi się dziecko i czyż urodzi Sara, kobieta dziewięćdziesięcioletnia?”

18 Potem Abraham rzekł do prawdziwego Boga: „Oby Ismael żył przed obliczem twoim!” 19 Bóg odrzekł: „Sara, twoja żona, na pewno urodzi ci syna i nazwiesz go imieniem Izaak. I zawrę z nim moje przymierze jako przymierze po czas niezmierzony dla jego potomstwa po nim. 20 A co do Ismaela, wysłuchałem cię. Oto pobłogosławię mu i uczynię go płodnym, i bardzo, bardzo go rozmnożę. Na pewno wyda dwunastu naczelników i rozkrzewię go w wielki naród. 21 Jednakże moje przymierze ustanowię z Izaakiem, którego Sara ci urodzi w przyszłym roku w tymże wyznaczonym czasie”.

22 Wtedy Bóg przestał z nim rozmawiać i odszedł w górę od Abrahama. 23 Abraham zatem wziął Ismaela, swego syna, i wszystkich, którzy się urodzili w jego domu, i każdego nabytego za jego pieniądze, każdego mężczyznę spośród domowników Abrahama, i w tymże dniu obrzezał ciało ich napletków, tak jak mu powiedział Bóg. 24 A miał Abraham dziewięćdziesiąt dziewięć lat, gdy zostało obrzezane ciało jego napletka. 25 Ismael zaś, jego syn, miał trzynaście lat, gdy zostało obrzezane ciało jego napletka. 26 W tym samym dniu obrzezany został Abraham, jak również Ismael, jego syn. 27 I wszyscy mężczyźni spośród jego domowników, każdy urodzony w domu i każdy nabyty za pieniądze od cudzoziemca — zostali obrzezani razem z nim.