Świadkowie Jehowy: oficjalna strona internetowa Watchtower Society

Rodzaju 25:1-34

1 Abraham znowu pojął żonę, a było jej na imię Ketura. 2 Z czasem urodziła mu Zimrana i Jokszana, i Medana, i Midiana, i Jiszbaka, i Szuacha.

3 A Jokszan został ojcem Szeby i Dedana.

A synami Dedana byli: Aszszurim i Letuszim, i Leummim.

4 A synami Midiana byli: Efa i Efer, i Chanoch, i Abida, i Eldaa.

Wszyscy oni byli synami Ketury.

5 Później Abraham dał Izaakowi wszystko, co miał, 6 ale synom, których Abraham miał z nałożnic, dał Abraham dary. Potem jeszcze za swego życia odprawił ich od Izaaka, swego syna, na wschód, do ziemi Wschodu. 7 A oto dni lat życia Abrahama, które przeżył: sto siedemdziesiąt pięć lat. 8 Potem Abraham wydał ostatnie tchnienie i umarł w późnej starości, sędziwy i pełen zadowolenia, i został przyłączony do swego ludu. 9 Izaak i Ismael, jego synowie, pogrzebali go więc w jaskini Machpela na polu Efrona, syna Cochara Hetyty, to jest naprzeciw Mamre, 10 na polu, które Abraham nabył od synów Heta. Tam został pogrzebany Abraham, a także Sara, jego żona. 11 A po śmierci Abrahama Bóg dalej błogosławił Izaakowi, jego synowi, a Izaak mieszkał blisko Beer-Lachaj-Roj.

12 Oto dzieje Ismaela, syna Abrahama, którego Hagar, Egipcjanka, służąca Sary, urodziła Abrahamowi.

13 Te zaś są imiona synów Ismaela, według ich imion, według ich rodowodów: pierworodny Ismaela, Nebajot, a także Kedar i Adbeel, i Mibsam, 14 i Miszma, i Duma, i Massa, 15 Chadad i Tema, Jetur, Nafisz i Kedma. 16 To są synowie Ismaela oraz ich imiona według ich dziedzińców i według ich obozów otoczonych murem: dwunastu naczelników według ich rodów. 17 Oto lata życia Ismaela: sto trzydzieści siedem lat. Potem wydał on ostatnie tchnienie i umarł, i został przyłączony do swego ludu. 18 I obozowali od Chawili koło Szur, rozciągającego się naprzeciw Egiptu, aż po Asyrię. Osiedlił się on naprzeciwko wszystkich swych braci.

19 Oto dzieje Izaaka, syna Abrahama.

Abraham został ojcem Izaaka. 20 A Izaak miał czterdzieści lat, gdy wziął sobie za żonę Rebekę, córkę Betuela, Syryjczyka z Paddan-Aram, siostrę Labana, Syryjczyka. 21 I Izaak upraszał Jehowę szczególnie w sprawie swej żony, gdyż była niepłodna; a Jehowa dał się mu uprosić i Rebeka, jego żona, stała się brzemienna. 22 I synowie w niej zaczęli się ze sobą zmagać, tak iż powiedziała: „Jeżeli tak się dzieje, to po cóż ja żyję?” Poszła więc zapytać Jehowy. 23 A Jehowa jej odrzekł: „Dwa narody są w twoim łonie i dwie grupy narodowościowe z twego wnętrza się rozdzielą; i jedna grupa narodowościowa będzie silniejsza od drugiej grupy narodowościowej, a starszy będzie służył młodszemu”.

24 Z czasem dopełniły się jej dni, by urodziła, i oto były w jej łonie bliźnięta. 25 I wyszedł pierwszy, cały czerwony jak urzędowa szata włosiana; toteż nazwano go imieniem Ezaw. 26 Potem zaś wyszedł jego brat i ręką trzymał się pięty Ezawa; nazwano go więc imieniem Jakub. A Izaak miał sześćdziesiąt lat, gdy ona ich urodziła.

27 I chłopcy podrośli, i Ezaw stał się mężem umiejącym polować, mężem pola, Jakub zaś mężem nienagannym, mieszkającym w namiotach. 28 A Izaak miłował Ezawa, gdyż dzięki temu miał w ustach dziczyznę, natomiast Rebeka miłowała Jakuba. 29 Pewnego razu Jakub gotował jakąś potrawę, gdy Ezaw przyszedł z pola i był zmęczony. 30 Ezaw rzekł więc do Jakuba: „Proszę cię, daj mi szybko łyk tego czerwonego — tego tam czerwonego, bo jestem zmęczony!” Dlatego nazwano go imieniem Edom. 31 Jakub odrzekł: „Sprzedaj mi najpierw swoje prawo pierworodnego!” 32 A Ezaw ciągnął dalej: „Oto ja wprost umieram i na co mi się przyda prawo pierworodztwa?” 33 Wówczas Jakub dodał: „Przysięgnij mi najpierw!” I ten mu przysiągł, i sprzedał Jakubowi swe prawo pierworodnego. 34 Jakub zaś dał Ezawowi chleb i potrawę z soczewicy, a on zabrał się do jedzenia i picia. Potem wstał i odszedł. Wzgardził więc Ezaw prawem pierworodztwa.