Biblia online: Pismo Święte w Przekładzie Nowego Świata

1 Skąd się biorą wojny i skąd walki między wami? Czy nie stąd: z waszych żądz rozkoszy zmysłowej, które toczą bój w członkach waszego ciała? 2 Pragniecie, a jednak nie macie. Mordujecie i pożądacie, a jednak nie jesteście w stanie uzyskać. Walczycie i wojujecie. Nie macie, ponieważ nie prosicie. 3 I prosicie, a jednak nie otrzymujecie, ponieważ prosicie w niewłaściwym celu, aby tego użyć dla swych żądz rozkoszy zmysłowej.

4 Cudzołożnice, czy nie wiecie, że przyjaźń ze światem jest nieprzyjaźnią z Bogiem? Kto więc chce być przyjacielem świata, czyni siebie nieprzyjacielem Boga. 5 Albo czy się wam wydaje, że Pismo na darmo mówi: „Duch, który obrał w nas siedzibę, stale pożąda ze skłonnością do zawiści”? 6 Jednakże niezasłużona życzliwość, którą On okazuje, jest większa. Dlatego Pismo mówi: „Bóg przeciwstawia się wyniosłym, lecz pokornych obdarza niezasłużoną życzliwością”.

7 Toteż podporządkujcie się Bogu, natomiast przeciwstawcie się Diabłu, a ucieknie od was. 8 Zbliżcie się do Boga, a on zbliży się do was. Obmyjcie ręce, grzesznicy, i oczyśćcie serca, niezdecydowani. 9 Dajcie wyraz swej niedoli i okazujcie żałość, i płaczcie. Niech wasz śmiech zamieni się w żałość, a wasza radość w strapienie. 10 Ukorzcie się w oczach Jehowy, a on was wywyższy.

11 Bracia, przestańcie mówić przeciwko sobie nawzajem. Kto mówi przeciwko bratu lub osądza swego brata, ten mówi przeciwko prawu i osądza prawo. Jeżeli zaś osądzasz prawo, to nie jesteś wykonawcą prawa, lecz sędzią. 12 Jeden jest prawodawca i sędzia — ten, który jest w stanie wybawić i zgładzić. Ty zaś kim jesteś, żebyś osądzał swego bliźniego?

13 Nuże teraz wy, którzy mówicie: „Dzisiaj lub jutro udamy się do tego miasta i spędzimy tam rok, i będziemy prowadzić interesy oraz ciągnąć zyski”, 14 a przecież nie wiecie, co jutro będzie z waszym życiem. Jesteście bowiem oparem, który ukazuje się na chwilkę, a potem znika. 15 Powinniście natomiast mówić: „Jeżeli Jehowa zechce, będziemy żyli, a także uczynimy to lub owo”. 16 Teraz zaś chełpicie się w swych zarozumiałych przechwałkach. Wszelkie takie chełpienie się jest niegodziwe. 17 Jeśli zatem ktoś umie czynić to, co słuszne, a jednak tego nie czyni, jest to jego grzech.