Świadkowie Jehowy: oficjalna strona internetowa Watchtower Society

Jeremiasza 49:1-39

1 Oto, co w sprawie synów Ammona rzekł Jehowa: „Czyż Izrael nie ma synów albo czyż nie ma spadkobiercy? Dlaczego Malkam posiadł Gada, a jego lud osiedlił się w miastach Izraela?”

2 „ ‚Oto więc nadchodzą dni — brzmi wypowiedź Jehowy — a sprawię, że będzie słyszany wojenny sygnał alarmowy przeciw Rabbie synów Ammona; i stanie się ona kopcem bezludnego pustkowia, a jej zależne miejscowości zostaną podpalone ogniem’.

„ ‚A Izrael posiądzie tych, którzy mają go w posiadaniu’ — rzekł Jehowa.

3 „ ‚Wyj, Cheszbonie, bo Aj zostało złupione! Krzyczcie, zależne miejscowości Rabby. Opaszcie się worem. Zawódźcie i wędrujcie po kamiennych zagrodach, bo Malkam pójdzie na wygnanie, jego kapłani i jego książęta — wszyscy razem. 4 Dlaczego chełpisz się nizinami, swą opływającą niziną, córo niewierna, ty, która ufasz swym skarbom, mówiąc: „Kto przyjdzie do mnie?” ’ ”

5 „ ‚Oto sprowadzam na ciebie coś przerażającego — brzmi wypowiedź Wszechwładnego Pana, Jehowy Zastępów — od wszystkich wokół ciebie. I zostaniecie rozproszeni, każdy w swoją stronę, i nikt nie będzie zbierał uciekających’ ”.

6 „ ‚Lecz potem pozbieram jeńców spośród synów Ammona’ — brzmi wypowiedź Jehowy”.

7 Oto, co w sprawie Edomu rzekł Jehowa Zastępów: „Czyż nie ma już mądrości w Temanie? Czy rada zginęła spośród odznaczających się zrozumieniem? Czy ich mądrość uległa rozkładowi? 8 Uciekajcie! Usuńcie się! Zejdźcie w głąb, by zamieszkać, mieszkańcy Dedanu! Bo sprowadzę nań nieszczęście Ezawa, czas, w którym zwrócę na niego uwagę. 9 Gdyby przyszli do ciebie dokonujący winobrania, czyż nie pozostawiliby jakichś resztek? Gdyby nocą przyszli złodzieje, zniszczyliby tylko tyle, ile by chcieli. 10 Ja zaś ogołocę Ezawa. Odsłonię jego kryjówki i nikt nie zdoła się ukryć. Jego potomstwo i bracia oraz sąsiedzi zostaną złupieni i już go nie będzie. 11 Ty opuść swych chłopców nie mających ojca. Ja zachowam ich przy życiu i we mnie twoje wdowy będą pokładać ufność”.

12 Bo tak rzekł Jehowa: „Oto chociaż nie mają zwyczaju pić z tego kielicha, niechybnie wypiją. A ty, czyż będziesz pozostawiony całkowicie bez ukarania? Nie pozostaniesz bez ukarania, bo niechybnie będziesz pił”.

13 „Przysiągłem bowiem na samego siebie — brzmi wypowiedź Jehowy — że Bocra stanie się po prostu dziwowiskiem, hańbą, spustoszeniem i przekleństwem, a wszystkie jej miasta staną się spustoszonymi miejscami po czas niezmierzony”.

14 Usłyszałem wieść od Jehowy i posłany został wysłannik pomiędzy narody, mówiący: „Zbierzcie się i wyruszcie przeciwko niemu, i powstańcie do bitwy”.

15 „Oto bowiem uczyniłem cię małym pośród narodów, wzgardzonym wśród ludzi. 16 Drżenie, które wzbudzałeś, zwiodło cię, zuchwalstwo twego serca, ty, który przebywasz w rozpadlinach urwistej skały, który zajmujesz szczyt wzgórza. Chociaż zakładasz swe gniazdo wysoko jak orzeł, strącę cię stamtąd” — brzmi wypowiedź Jehowy. 17 „I stanie się Edom dziwowiskiem. Każdy przechodzący obok niego będzie patrzył zdziwiony i zagwiżdże ze względu na wszystkie jego plagi. 18 Tak jak w wypadku zniszczenia Sodomy i Gomory oraz sąsiednich miejscowości — rzekł Jehowa — nikt nie będzie tam mieszkał ani żaden z synów ludzkich nie osiedli się w nim jako przybysz.

19 „Oto ktoś podejdzie jak lew z bujnych gęstwin nad Jordanem do trwałego miejsca pobytu, lecz w jednej chwili zmuszę go do ucieczki z niego. A tego, który jest wybrany, ustanowię nad nim. Któż bowiem jest jak ja i kto rzuci mi wyzwanie, i któryż pasterz zdoła się ostać przed moim obliczem? 20 Słuchajcie więc rady Jehowy, którą powziął przeciw Edomowi, i jego zamysłów, które obmyślił przeciw mieszkańcom Temanu: Z całą pewnością młode z trzody zostaną wywleczone. Z całą pewnością ze względu na nich sprawi, że ich miejsce zamieszkania będzie spustoszone. 21 Na odgłos ich padania ziemia się zakołysała. Rozlega się krzyk! Odgłos tego słyszano aż nad Morzem Czerwonym. 22 Oto ktoś się wzniesie jak orzeł i rzuci w dół, i rozłoży skrzydła nad Bocrą; a serce mocarzy Edomu stanie się w owym dniu jak serce żony mającej bóle porodowe”.

23 W sprawie Damaszku: „Chamat i Arpad zawstydziły się, bo usłyszały złą wiadomość. Rozpadły się. Na morzu jest zatroskanie; nie potrafi ono pozostawać spokojne. 24 Damaszek stracił odwagę. Rzucił się do ucieczki i opanowała go istna panika. Ogarnęła go udręka i chwyciły go bóle porodowe, takie jak u kobiety rodzącej. 25 Jak to się stało, że nie opuszczono miasta chwały, grodu radosnego uniesienia?

26 „Dlatego jego młodzieńcy padną na placach, a wszyscy wojownicy zostaną w owym dniu zmuszeni do milczenia” — brzmi wypowiedź Jehowy Zastępów. 27 „I rozniecę ogień na murze Damaszku, i strawi on wieże mieszkalne Ben-Hadada”.

28 Oto, co w sprawie Kedaru i królestwa Chacoru, które pobił Nebukadreccar, król Babilonu, rzekł Jehowa: „Powstańcie, wyruszcie do Kedaru i złupcie synów Wschodu. 29 Ich namioty i trzody zostaną zabrane, ich płótna namiotowe oraz wszystkie ich przedmioty. A wielbłądy zostaną im porwane. I będzie się do nich wołać: ‚Trwoga dookoła!’ ”

30 „Uciekajcie, umknijcie daleko; zejdźcie w głąb, by zamieszkać, mieszkańcy Chacoru” — brzmi wypowiedź Jehowy. „Bo Nebukadreccar, król Babilonu, powziął przeciwko wam radę i przeciwko wam obmyślił zamysł”.

31 „Powstańcie, wyruszcie przeciw narodowi, który zażywa spokoju, mieszkając bezpiecznie!” — brzmi wypowiedź Jehowy.

„Nie ma on wrót ani zasuwy. Mieszkają osamotnieni. 32 Ich wielbłądy zaś staną się zdobyczą, a mnóstwo ich dobytku — łupem. Rozproszę ich na wszystkie wiatry, tych z przystrzyżonymi włosami na skroniach; a ze wszystkich pobliskich regionów sprowadzę na nich nieszczęście” — brzmi wypowiedź Jehowy. 33 „I stanie się Chacor legowiskiem szakali, bezludnym pustkowiem po czas niezmierzony. Nikt nie będzie tam mieszkał ani żaden z synów ludzkich nie osiedli się w nim jako przybysz”.

34 Oto, co na początku królowania Sedekiasza, króla Judy, doszło do proroka Jeremiasza jako słowo Jehowy o Elamie, mówiące: 35 „Tak rzekł Jehowa Zastępów: ‚Oto łamię łuk Elamu, początek ich potęgi. 36 I sprowadzę na Elam cztery wiatry z czterech krańców niebios. I rozproszę ich na wszystkie te wiatry, i nie będzie narodu, do którego by nie przyszli rozproszeni z Elamu’ ”.

37 „Elamitów zaś roztrzaskam na oczach ich nieprzyjaciół i tych, którzy nastają na ich duszę; i sprowadzę na nich nieszczęście, mój płonący gniew” — brzmi wypowiedź Jehowy. „I posyłać będę za nimi miecz, dopóki ich nie wytępię”.

38 „Postawię też swój tron w Elamie i zgładzę tam króla i książąt” — brzmi wypowiedź Jehowy.

39 „I stanie się pod koniec dni, że zbiorę jeńców Elamu” — brzmi wypowiedź Jehowy.