Biblia online: Pismo Święte w Przekładzie Nowego Świata

1 A po śmierci Jozuego synowie Izraela pytali Jehowę, mówiąc: „Kto z nas pierwszy ruszy na Kananejczyków, by z nimi walczyć?” 2 Jehowa odrzekł: „Wyruszy Juda. Oto ja wydam tę ziemię w jego rękę”. 3 Wtedy Juda powiedział do Symeona, swego brata: „Wyrusz ze mną na terytorium przydzielone mi przez losowanie i walczmy z Kananejczykami, ja zaś pójdę z tobą na terytorium przydzielone tobie przez losowanie”. Toteż Symeon z nim poszedł.

4 Wówczas Juda wyruszył, a Jehowa wydał w ich ręce Kananejczyków i Peryzzytów, tak iż pokonali ich w Bezek — dziesięć tysięcy mężczyzn. 5 Kiedy w Bezek napotkali Adoni-Bezeka, walczyli z nim i pokonali Kananejczyków oraz Peryzzytów. 6 Gdy Adoni-Bezek rzucił się do ucieczki, zaczęli go ścigać i schwytawszy, obcięli mu wielkie palce u rąk i u stóp. 7 Na to Adoni-Bezek powiedział: „Siedemdziesięciu królów, którym obcięto wielkie palce u rąk i u stóp, zbierało pokarm pod moim stołem. Jak ja uczyniłem, tak mi Bóg odpłacił”. Potem przyprowadzili go do Jerozolimy i tam umarł.

8 Ponadto synowie Judy toczyli wojnę z Jerozolimą i zdobyli ją, i pobili ostrzem miecza, i wydali miasto na pastwę ognia. 9 A potem synowie Judy zeszli, by walczyć z Kananejczykami zamieszkującymi górzysty region i Negeb, i Szefelę. 10 I Juda pomaszerował przeciw Kananejczykom, którzy mieszkali w Hebronie (a Hebron nosił przedtem nazwę Kiriat-Arba), i pobili Szeszaja oraz Achimana i Talmaja.

11 Stamtąd pomaszerowali przeciw mieszkańcom Debiru. (A Debir nosił przedtem nazwę Kiriat-Sefer). 12 Wówczas Kaleb powiedział: „Kto uderzy na Kiriat-Sefer i je zdobędzie, temu dam za żonę Achsę, moją córkę”. 13 I zdobył je Otniel, syn Kenaza, młodszego brata Kaleba. Za to dał mu za żonę Achsę, swoją córkę. 14 A gdy szła do domu, namawiała go, by poprosił jej ojca o pole. Potem, siedząc na ośle, klasnęła w dłonie. A Kaleb rzekł do niej: „Czego chcesz?” 15 Powiedziała więc do niego: „Udziel mi błogosławieństwa, bo dałeś mi połać ziemi na południu, i daj mi Gullot-Maim”. Kaleb dał jej zatem Gullot Górne i Gullot Dolne.

16 A synowie Kenity, którego zięciem był Mojżesz, wyruszyli wraz z synami Judy z miasta palm na pustkowie judzkie, znajdujące się na południe od Aradu. Potem poszli i zamieszkali z tym ludem. 17 Lecz Juda pomaszerował z Symeonem, swoim bratem, i uderzyli na Kananejczyków mieszkających w Cefat, i wydali je na zagładę. Dlatego nadano temu miastu nazwę Chorma. 18 Potem Juda zdobył Gazę oraz jej terytorium i Aszkelon oraz jego terytorium, i Ekron oraz jego terytorium. 19 I Jehowa dalej był z Judą, tak iż wziął on w posiadanie górzysty region, lecz nie zdołał wywłaszczyć mieszkańców niziny, gdyż mieli rydwany wojenne z żelaznymi kosami. 20 Gdy Kalebowi dali Hebron, tak jak obiecał Mojżesz, wypędził on stamtąd trzech synów Anaka.

21 A synowie Beniamina nie wypędzili Jebusytów mieszkających w Jerozolimie; i Jebusyci mieszkają z synami Beniamina w Jerozolimie po dziś dzień.

22 Tymczasem dom Józefa wyruszył przeciw Betel i Jehowa był z nimi. 23 I dom Józefa zaczął przeprowadzać zwiad w Betel (a to miasto nosiło przedtem nazwę Luz), 24 i zwiadowcy zobaczyli mężczyznę wychodzącego z miasta. Rzekli więc do niego: „Pokaż nam, prosimy, którędy się dostać do miasta, a okażemy ci życzliwość”. 25 Pokazał im więc, którędy mogą się dostać do miasta; i pobili to miasto ostrzem miecza, ale temu mężczyźnie i całej jego rodzinie pozwolili odejść. 26 Potem ów mężczyzna udał się do ziemi Hetytów i zbudował miasto, i nadał mu nazwę Luz. Tak się nazywa po dziś dzień.

27 A Manasses nie wziął w posiadanie Bet-Szean oraz jego zależnych miejscowości ani Taanachu oraz jego zależnych miejscowości, ani mieszkańców Dor oraz jego zależnych miejscowości, ani mieszkańców Ibleamu oraz jego zależnych miejscowości, ani mieszkańców Megiddo oraz jego zależnych miejscowości, lecz Kananejczycy dalej mieszkali w tej ziemi. 28 A Izrael wzrósł w siłę i zaczął narzucać Kananejczykom pracę przymusową, i nie wypędził ich całkowicie.

29 Również Efraim nie wypędził Kananejczyków, którzy mieszkali w Gezerze, lecz Kananejczycy dalej mieszkali wśród nich w Gezerze.

30 Zebulon nie wypędził mieszkańców Kitronu ani mieszkańców Nahalolu, lecz Kananejczycy dalej mieszkali wśród nich i zostali obarczeni pracą przymusową.

31 Aszer nie wypędził mieszkańców Akko ani mieszkańców Sydonu i Achlabu, i Achzibu, i Chelby, i Afiku, i Rechobu. 32 I Aszeryci dalej mieszkali pośród Kananejczyków zamieszkujących tę ziemię, gdyż ich nie wypędzili.

33 Naftali nie wypędził mieszkańców Bet-Szemesz ani mieszkańców Bet-Anat, lecz dalej mieszkali pośród Kananejczyków zamieszkujących tę ziemię; a mieszkańcy Bet-Szemesz i Bet-Anat zaczęli dla nich wykonywać pracę przymusową.

34 I Amoryci wypierali synów Dana w górzysty region, bo nie pozwalali im schodzić na nizinę. 35 Toteż Amoryci dalej mieszkali na górze Cheres i w Ajjalonie, i w Szaalbim. Lecz ręka domu Józefa była tak ciężka, że zostali zmuszeni do wykonywania pracy przymusowej. 36 A terytorium Amorytów ciągnęło się od stoku Akrabbim, od Seli w górę.