Biblia online: Pismo Święte w Przekładzie Nowego Świata

1 A był człowiek spośród faryzeuszy, imieniem Nikodem, jeden z władców żydowskich. 2 Ten przyszedł do niego w nocy i rzekł mu: „Rabbi, wiemy, że jako nauczyciel przyszedłeś od Boga; bo nikt nie mógłby dokonywać tych znaków, których ty dokonujesz, gdyby Bóg nie był z nim”. 3 Odpowiadając, Jezus rzekł do niego: „Zaprawdę, zaprawdę ci mówię: Jeżeli ktoś nie narodzi się ponownie, nie może ujrzeć królestwa Bożego”. 4 Nikodem powiedział do niego: „Jak człowiek może się narodzić, gdy jest stary? Przecież nie może po raz drugi wejść do łona swej matki i się narodzić?” 5 Jezus odpowiedział: „Zaprawdę, zaprawdę ci mówię: Jeżeli ktoś nie narodzi się z wody i ducha, nie może wejść do królestwa Bożego. 6 Co się narodziło z ciała, jest ciałem, a co się narodziło z ducha, jest duchem. 7 Nie dziw się, że ci powiedziałem: Musicie się ponownie narodzić. 8 Wiatr wieje, gdzie chce, i słyszysz jego odgłos, ale nie wiesz, skąd przychodzi i dokąd idzie. Tak jest z każdym, kto się narodził z ducha”.

9 Odpowiadając, Nikodem rzekł do niego: „Jak to się może stać?” 10 Na to Jezus mu rzekł: „Jesteś nauczycielem Izraela, a tego nie wiesz? 11 Zaprawdę, zaprawdę powiadam ci: Mówimy to, co wiemy, i świadczymy o tym, co widzieliśmy, ale nie przyjmujecie naszego świadectwa. 12 Jeżeli wam mówiłem o sprawach ziemskich, a nie wierzycie, to jakże uwierzycie, jeśli będę wam mówił o sprawach niebiańskich? 13 Ponadto nikt nie wstąpił do nieba oprócz tego, który z nieba zstąpił — Syna Człowieczego. 14 I jak Mojżesz uniósł w górę węża na pustkowiu, tak musi być uniesiony w górę Syn Człowieczy, 15 aby każdy, kto w niego wierzy, miał życie wieczne.

16 „Albowiem Bóg tak bardzo umiłował świat, że dał swego jednorodzonego Syna, aby nikt, kto w niego wierzy, nie został zgładzony, lecz miał życie wieczne. 17 Bo Bóg posłał swego Syna na świat nie po to, żeby osądził świat, ale żeby świat został przez niego wybawiony. 18 Kto w niego wierzy, nie ma być osądzony. Kto nie wierzy, już został osądzony, ponieważ nie uwierzył w imię jednorodzonego Syna Bożego. 19 A to jest podstawa sądu, że światło przyszło na świat, ale ludzie bardziej umiłowali ciemność niż światło, bo ich uczynki były niegodziwe. 20 Kto bowiem dopuszcza się tego, co podłe, ten nienawidzi światła i nie przychodzi do światła, żeby jego uczynki nie zostały zganione. 21 Kto zaś czyni to, co prawdziwe, ten przychodzi do światła, żeby jego uczynki zostały ujawnione jako dokonane w zgodzie z Bogiem”.

22 Potem Jezus i jego uczniowie poszli do krainy judejskiej; i tam spędził z nimi jakiś czas, i chrzcił. 23 Ale również Jan chrzcił w Ainon, w pobliżu Salim, ponieważ było tam wiele wody, i ludzie przychodzili, i byli chrzczeni; 24 Jana bowiem jeszcze nie wtrącono do więzienia.

25 A uczniowie Jana wdali się z pewnym Żydem w spór co do oczyszczania. 26 Przyszli więc do Jana i rzekli do niego: „Rabbi, ten, który był z tobą za Jordanem i o którym złożyłeś świadectwo, ten oto chrzci i wszyscy idą do niego”. 27 Odpowiadając, Jan rzekł: „Człowiek nie może otrzymać ani jednej rzeczy, jeśli mu nie została dana z nieba. 28 Wy sami poświadczacie mi, że powiedziałem: Ja nie jestem Chrystusem, lecz: Zostałem posłany przed nim. 29 Kto ma oblubienicę, ten jest oblubieńcem. Jednakże gdy przyjaciel oblubieńca stoi i go słyszy, wielce się raduje z głosu oblubieńca. Dlatego ta moja radość osiągnęła pełnię. 30 Ten musi wzrastać, ja zaś muszę maleć”.

31 Kto przychodzi z góry, jest ponad wszystkimi innymi. Kto jest z ziemi, z ziemi jest i mówi o sprawach ziemskich. Kto przychodzi z nieba, jest ponad wszystkimi innymi. 32 Świadczy o tym, co widział i słyszał, ale nikt nie przyjmuje jego świadectwa. 33 Kto przyjął jego świadectwo, przyłożył pieczęć do tego, że Bóg jest prawdziwy. 34 Bo ten, którego Bóg posłał, mówi wypowiedzi Boga, gdyż on nie daje ducha według miary. 35 Ojciec miłuje Syna i wszystko oddał w jego rękę. 36 Kto wierzy w Syna, ma życie wieczne; kto jest nieposłuszny Synowi, nie ujrzy życia, lecz pozostaje na nim srogi gniew Boży.