Kapłańska 2:1-16
1 „ ,A jeśli jakaś dusza składa jako dar ofiarny dla Jehowy ofiarę zbożową, to jej darem ofiarnym ma być wyborna mąka; i poleje ją oliwą oraz położy na nią wonną żywicę. 2 I przyniesie to do synów Aarona, kapłanów, a kapłan weźmie z tego pełną garść wybornej mąki i oliwy wraz z całą jego wonną żywicą; i zamieni to na ołtarzu w dym jako przypomnienie, jako ofiarę ogniową o kojącej woni dla Jehowy. 3 A co pozostanie z ofiary zbożowej, należy do Aarona oraz jego synów jako coś szczególnie świętego z ofiar ogniowych dla Jehowy.
4 „ ‚A jeśli jako dar ofiarny składasz ofiarę zbożową w postaci czegoś upieczonego w piecu, ma to być z wybornej mąki — przaśne okrągłe placki nasączone oliwą albo przaśne opłatki posmarowane oliwą.
5 „ ‚A jeśli twoim darem ofiarnym jest ofiara zbożowa z patelni, ma być z wybornej mąki nasączonej oliwą, przaśna. 6 Należy to połamać na kawałki i wylać na to oliwę. Jest to ofiara zbożowa.
7 „ ‚A jeśli twoim darem ofiarnym jest ofiara zbożowa z głębokiego rondla, należy to uczynić z wybornej mąki z oliwą. 8 I uczynioną z tego ofiarę zbożową przyniesiesz Jehowie; należy ją przedłożyć kapłanowi, a on przyniesie ją do ołtarza. 9 I kapłan zaczerpnie nieco z tej ofiary zbożowej jako przypomnienie, i na ołtarzu zamieni to w dym jako ofiarę ogniową o kojącej woni dla Jehowy. 10 A co pozostanie z ofiary zbożowej, należy do Aarona oraz jego synów jako coś szczególnie świętego z ofiar ogniowych dla Jehowy.
11 „ ‚Żadna ofiara zbożowa, którą będziecie składać Jehowie, nie ma być uczyniona na zakwasie, gdyż nie wolno wam zamieniać w dym żadnego zaczynu i żadnego miodu jako ofiary ogniowej dla Jehowy.
12 „ ‚Będziecie je składać Jehowie jako dar ofiarny z pierwocin; nie mogą się one znaleźć na ołtarzu jako kojąca woń.
13 „ ‚I każdy dar ofiarny ze swej ofiary zbożowej przyprawisz solą; nie wolno ci dopuścić, żeby na twoją ofiarę zbożową zabrakło soli przymierza twego Boga. Z każdym swoim darem ofiarnym złożysz sól.
14 „ ‚A jeśli składasz Jehowie ofiarę zbożową z pierwszych dojrzałych plonów, to winieneś złożyć świeżo zżęte kłosy prażone na ogniu, krupy z nowego ziarna, jako ofiarę zbożową z twoich pierwszych dojrzałych plonów. 15 I polejesz ją oliwą, i położysz na niej wonną żywicę. Jest to ofiara zbożowa. 16 I kapłan zamieni w dym jej część stanowiącą przypomnienie, czyli trochę z jej krup i oliwy wraz z całą jej wonną żywicą, jako ofiarę ogniową dla Jehowy.
Pismo Święte w Przekładzie Nowego Świata
