Biblia online: Pismo Święte w Przekładzie Nowego Świata

1 Biada miastu rozlewu krwi. Całe jest pełne podstępu i rozboju. Zdobycz się nie oddala! 2 Oto odgłos bicza i odgłos turkotu koła oraz cwałujący koń i podskakujący rydwan. 3 Jeździec na koniu i płomień miecza, i błyskawica włóczni, i mnóstwo zabitych, i wielka masa trupów; a zwłokom nie ma końca. Potykają się wśród zwłok; 4 wskutek mnóstwa nierządów tej nierządnicy, powabnej wdziękiem, mistrzyni w uprawianiu czarów, tej, która usidla narody swoimi nierządami, a rodziny swymi czarami.

5 „Oto jestem przeciw tobie — brzmi wypowiedź Jehowy Zastępów — i zakryję ci twarz połami twej szaty, i sprawię, że narody ujrzą twą nagość, a królestwa twą hańbę. 6 I rzucę na ciebie obrzydliwości, i uczynię cię godną pogardy; i zrobię z ciebie widowisko. 7 A każdy, kto będzie cię widział, ucieknie przed tobą i powie: ‚Niniwa została złupiona! Któż będzie jej współczuł?’ Gdzie mam ci szukać pocieszycieli? 8 Czy jesteś lepsza niż No-Amon, które się rozsiadło nad kanałami Nilu? Wody je otaczały, jego bogactwo stanowiło morze, morze było jego murem. 9 Etiopia była całą jego potęgą, także Egipt, i to bez ograniczeń. Put i Libijczycy byli ci wsparciem. 10 Ono również było przeznaczone na wygnanie; poszło do niewoli. Ponadto jego dzieci roztrzaskiwano u wylotu wszystkich ulic; o jego znakomitych rzucano losy, a wszystkich jego wielkich powiązano pętami.

11 „Ty też się upijesz; będziesz się kryć. Również ty będziesz szukała twierdzy przed nieprzyjacielem. 12 Wszystkie twe warownie są jak drzewa figowe z pierwszymi dojrzałymi owocami, które — gdy się nimi potrząśnie — wpadną do ust jedzącego.

13 „Oto twoim ludem są kobiety pośród ciebie. Przed twymi nieprzyjaciółmi bramy twojej krainy niechybnie zostaną otworzone. Ogień strawi twe zasuwy. 14 Naczerp sobie wody ze względu na oblężenie. Umocnij swe warownie. Wejdź w błoto i udeptuj glinę; chwyć za formę do cegieł. 15 Nawet tam strawi cię ogień. Miecz cię odetnie. Pożre cię jak pewien gatunek szarańczy. Wielce pomnóż się liczebnie jak ów gatunek szarańczy; wielce pomnóż się liczebnie jak szarańcza. 16 Namnożyłaś swych handlarzy więcej niż gwiazd niebios.

„Ów gatunek szarańczy linieje, potem odlatuje. 17 Twoi stróże są jak szarańcza, a twoi werbownicy jak chmara szarańczy. W zimny dzień obozują w kamiennych zagrodach. Wystarczy, że zaświeci słońce, a z pewnością uciekną; i miejsce ich przebywania jest nieznane.

18 „Twych pasterzy ogarnęła senność, królu Asyrii; twoi znamienici przebywają w swych siedzibach. Twój lud jest rozproszony po górach, a nikt go nie zbiera. 19 Z twej klęski nie ma ukojenia. Zadany ci cios jest nieuleczalny. Wszyscy, którzy usłyszą wieść o tobie, zaklaszczą nad tobą w ręce; bo na kogóż nie przychodziło ustawicznie twoje zło?”