ŚWIADKOWIE JEHOWY

W co wierzą?

ZIEMIA ...stworzona przez Jehowę ...oddana pod opiekę człowiekowi ...zamieszkana na zawsze

ŚWIADKOWIE JEHOWY wierzą w Boga Wszechmocnego, Jehowę, Stwórcę nieba i ziemi. Już samo istnienie w otaczającym nas wszechświecie tworów cudownie zaprojektowanych aż do najdrobniejszych szczegółów stanowczo przemawia za tym, że wszystko jest dziełem Stwórcy odznaczającego się niezrównaną inteligencją i potęgą. Podobnie jak osiągnięcia mężczyzn i kobiet stanowią odbicie ich cech i umiejętności, tak też wszechświat jest odzwierciedleniem przymiotów Jehowy Boga. Biblia mówi, że „jego niewidzialne przymioty (...) są wyraźnie widoczne już od stworzenia świata, gdyż dostrzega się je dzięki temu, co zostało uczynione”. Zresztą nawet bez słów i głosu „niebiosa oznajmiają chwałę Boga” (Rzymian 1:20; Psalm 19:1-4).

Ludzie nie lepią glinianych garnków ani nie produkują odbiorników telewizyjnych bądź komputerów bez określonego celu. Ziemia oraz żyjące na niej rośliny i zwierzęta są daleko wspanialszymi tworami. Budowa organizmu człowieka, złożonego z miliardów komórek, przekracza nasze możliwości pojmowania; sam nasz mózg, w którym zachodzą procesy myślowe, jest cudem nad cudami! Jeżeli ludziom przyświeca jakiś cel, gdy pracują nad swoimi stosunkowo błahymi wynalazkami, to z pewnością również Jehowa Bóg musiał mieć określony cel, kiedy pracował nad swoimi budzącymi szacunek dziełami stwórczymi! Potwierdza to Księga Przysłów 16:4, gdzie czytamy: „Jehowa uczynił wszystko z myślą o swoim celu”.

Jehowa stworzył ziemię w pewnym szczególnym celu, o którym tak powiedział pierwszej parze ludzkiej: „Bądźcie płodni i stańcie się liczni oraz napełnijcie ziemię (...) podporządkujcie sobie ryby morskie i latające stworzenia niebios, i wszelkie żywe stworzenie, które się porusza po ziemi” (Rodzaju 1:28). Ci pierwsi ludzie stali się nieposłuszni i dlatego nie spełnili nakazu napełnienia ziemi prawymi rodzinami, które by potrafiły zatroszczyć się z miłością o samą ziemię oraz znajdujące się na niej rośliny i zwierzęta. Ich niedopisanie nie przekreśliło jednak zamierzenia Jehowy. Tysiące lat później wyjaśniono: „Bóg, Ten, który ukształtował ziemię (...) nie stworzył jej po prostu na nic (...) ukształtował ją po to, żeby była zamieszkana”. Nie grozi jej zagłada, gdyż „ziemia trwa po wszystkie czasy” (Izajasza 45:18; Koheleta [Kaznodziei] 1:4, Biblia Tysiąclecia). Zamierzenie Jehowy względem ziemi zostanie urzeczywistnione, gdyż On sam zapewnia nas: „Mój zamiar się ostoi i uczynię wszystko, w czym mam upodobanie” (Izajasza 46:10).

A zatem Świadkowie Jehowy wierzą, że ziemia będzie istnieć zawsze oraz że wszyscy — zarówno żywi, jak i ci, którzy pomarli — gotowi dostosować się do zamierzenia Jehowy co do upiększania i zaludnienia naszej planety będą mogli żyć na niej wiecznie. Każdy człowiek dziedziczy po Adamie i Ewie niedoskonałość i dlatego jest grzesznikiem (Rzymian 5:12). Pismo Święte mówi nam: „Zapłatą, którą płaci grzech, jest śmierć”. „Żyjący są świadomi tego, że umrą, lecz umarli nie są świadomi niczego”. „Dusza, która grzeszy, ta umrze” (Rzymian 6:23; Kaznodziei 9:5; Ezechiela 18:4, 20). Na jakiej podstawie miałby więc nastąpić powrót do życia, umożliwiający dostąpienie błogosławieństw przewidzianych dla ziemi? Jedynie dzięki ofierze okupu złożonej przez Chrystusa Jezusa, który powiedział: „Ja jestem zmartwychwstaniem i życiem. Kto we mnie wierzy, ten choćby nawet umarł, ożyje”. „Wszyscy w grobowcach pamięci usłyszą jego głos i wyjdą” (Jana 5:28, 29; 11:25; Mateusza 20:28).

Jak do tego dojdzie? Wyjaśnia to „dobra nowina o królestwie”, której ogłaszanie rozpoczął Jezus, kiedy przebywał na ziemi (Mateusza 4:17-23). Obecnie jednak Świadkowie Jehowy głoszą tę dobrą nowinę w szczególny sposób.

W CO WIERZĄ ŚWIADKOWIE JEHOWY
Wierzenia	Podstawa biblijna
Biblia Słowem Bożym i prawdą	2 Tym. 3:16, 17; 2 Piotra 1:20, 21; Jana 17:17
Biblia bardziej wiarogodna niż tradycja	Mat. 15:3; Kol. 2:8
„Jehowa” to imię Boże	Ps. 83:18; Izaj. 26:4; 42:8; 2 Mojż. (Wyjścia) 6:3, Biblia gdańska
Chrystus jest Synem Boga i Jemu podlega	Mat. 3:17; Jana 8:42; 14:28; 20:17; 1 Kor. 11:3; 15:28
Chrystus pierwszym stworzeniem Bożym	Kol. 1:15; Obj. 3:14
Chrystus umarł na palu, nie na krzyżu	Gal. 3:13; Dzieje 5:30
Chrystus dał swe ziemskie życie na okup za posłusznych ludzi	Mat. 20:28; 1 Tym. 2:5, 6; 1 Piotra 2:24
Ofiara Chrystusa jest wystarczająca	Rzym. 6:10; Hebr. 9:25-28
Chrystus zmartwychwstał do nieśmiertelnego życia duchowego	1 Piotra 3:18; Rzym. 6:9; Obj. 1:17, 18
Chrystus jest obecny w duchu	Jana 14:19; Mat. 24:3; 2 Kor. 5:16; Ps. 110:1, 2
Żyjemy w „dniach ostatnich”	Mat. 24:3-14; 2 Tym. 3:1-5; Łuk. 17:26-30
Królestwo Chrystusa ma panować nad ziemią w prawości i pokoju	Izaj. 9:6, 7; 11:1-5; Dan. 7:13, 14; Mat. 6:10
Królestwo zapewni na ziemi idealne warunki życiowe	Ps. 72:1-4; Obj. 7:9, 10, 13-17; 21:3, 4
Ziemia nigdy nie będzie zniszczona ani wyludniona	Kazn. 1:4; Izaj. 45:18; Ps. 78:69
W bitwie Armagedonu Bóg usunie obecny system rzeczy	Obj. 16:14, 16; Sof. 3:8; Dan. 2:44; Izaj. 34:2; 55:10, 11
Źli zostaną wytraceni na zawsze	Mat. 25:41-46; 2 Tes. 1:6-9
Ludzie podobający się Bogu będą żyć wiecznie	Jana 3:16; 10:27, 28; 17:3; Marka 10:29, 30
Tylko jedna droga prowadzi do życia	Mat. 7:13, 14; Efez. 4:4, 5
Człowiek umiera z powodu grzechu Adama	Rzym. 5:12; 6:23
Po śmierci dusza ludzka przestaje istnieć	Ezech. 18:4; Kazn. 9:10; Ps. 6:5; 146:4; Jana 11:11-14
Piekło to wspólny grób ludzkości	Joba (Hioba) 14:13, Wujek, wyd. I; Obj. 20:13, 14, Biblia warszawska
Dla umarłych jest nadzieja zmartwychwstania	1 Kor. 15:20-22; Jana 5:28, 29; 11:25, 26
Śmierć zawiniona przez Adama przeminie	1 Kor. 15:26, 54; Obj. 21:4; Izaj. 25:8
Do nieba idzie tylko „mała trzódka” (144 000), aby panować z Chrystusem	Łuk. 12:32; Obj. 14:1, 3; 1 Kor. 15:40-53; Obj. 5:9, 10
Należący do 144 000 zostają na nowo zrodzeni jako duchowi synowie Boży	1 Piotra 1:23; Jana 3:3; Obj. 7:3, 4
Nowe przymierze zawarto z Izraelem duchowym	Jer. 31:31; Hebr. 8:10-13
Zbór jest zbudowany na Chrystusie	Efez. 2:20; Izaj. 28:16; Mat. 21:42
Modlitwy należy kierować tylko do Jehowy przez Chrystusa	Jana 14:6, 13, 14; 1 Tym. 2:5
Do oddawania czci Bogu nie wolno używać obrazów	Wyjścia 20:4, 5; Kapł. 26:1; 1 Kor. 10:14; Ps. 115:4-8
Trzeba się wystrzegać spirytyzmu	Powt. Pr. 18:10-12; Gal. 5:19-21; Kapł. 19:31
Szatan niewidzialnym władcą świata	1 Jana 5:19; 2 Kor. 4:4; Jana 12:31
Chrześcijanin nie może uczestniczyć w ruchach ekumenicznych	2 Kor. 6:14-17; 11:13-15; Gal. 5:9; Powt. Pr. 7:1-5
Chrześcijanin ma się trzymać z dala od świata	Jak. 4:4; 1 Jana 2:15; Jana 15:19; 17:16
Chrześcijanin przestrzega wszystkich ustaw ludzkich nie kolidujących z prawem Bożym	Mat. 22:20, 21; 1 Piotra 2:12; 4:15
Doustne lub dożylne przyjmowanie krwi jest pogwałceniem prawa Bożego	Rodz. 9:3, 4; Kapł. 17:14; Dzieje 15:28, 29
Należy się trzymać biblijnych zasad moralnych	1 Kor. 6:9, 10; Hebr. 13:4; 1 Tym. 3:2; Prz. 5:1-23
Przestrzeganie sabatu obowiązywało tylko Żydów i ustało razem z Prawem Mojżeszowym	Powt. Pr. 5:15; Wyjścia 31:13; Rzym. 10:4; Gal. 4:9, 10; Kol. 2:16, 17
Istnienie utytułowanej klasy duchownych jest niebiblijne	Mat. 23:8-12; 20:25-27; Hioba 32:21, 22
Człowiek nie powstał w wyniku ewolucji, lecz został stworzony	Izaj. 45:12; Rodz. 1:27; Mat. 19:4
W służbie dla Boga trzeba naśladować Chrystusa	1 Piotra 2:21; Hebr. 10:7; Jana 4:34; 6:38
Chrzest przez całkowite zanurzenie w wodzie to symbol oddania się Bogu	Marka 1:9, 10; Jana 3:23; Dzieje 19:4, 5
Chrześcijanie z radością publicznie dają świadectwo o prawdzie biblijnej	Rzym. 10:10; Hebr. 13:15; Izaj. 43:10-12

Rok wydania: 2001