Miłość bliźniego ostygła

MILIONY osób czują się zagubione i nieszczęśliwe i nie wiedzą, gdzie szukać pomocy. Pewna emerytowana kierowniczka firmy opowiada: ‘Któregoś wieczoru zapukała do mych drzwi wdowa z tego samego piętra i powiedziała, że czuje się osamotniona. Odrzekłam uprzejmie, lecz otwarcie, iż jestem zajęta. Przeprosiła i wyszła’.

Niestety, owej nocy ta wdowa popełniła samobójstwo. Sąsiadka przyznała, że była to dla niej „surowa lekcja”.

Brak miłości bliźniego jest przyczyną wielu tragedii. Podczas walk na tle narodowościowym w Bośni i Hercegowinie, na terenie dawnej Jugosławii, ponad milion ludzi wyrzucono z domów, a dziesiątki tysięcy zamordowano. Kim byli oprawcy? „To nasi sąsiedzi”—rozpaczała pewna dziewczyna, wypędzona ze swej wioski. „Znaliśmy ich wszystkich”.

W Ruandzie zginęły setki tysięcy osób, często z ręki własnych sąsiadów. „Hutu i Tutsi mieszkali razem, zawierali między sobą małżeństwa, nie przykładając wagi do przynależności plemiennej, nie wiedząc nawet, kto jest Hutu, a kto Tutsi”—donosiła gazeta The New York Times. „Nagle coś się zmieniło” i „rozpoczęła się masakra”.

Podobnie w Izraelu Żydzi i Arabowie mieszkają obok siebie, lecz często nienawidzą się nawzajem. Tak samo jest z katolikami i protestantami w Irlandii i to samo dzieje się coraz częściej wśród ludzi z innych krajów. Jeszcze nigdy w dziejach człowieka świat nie był tak wyzuty z miłości.

Dlaczego miłość bliźniego oziębła?

Odpowiedzi udziela nasz Stwórca. W Jego Słowie, Biblii, nasze czasy nazwano „dniami ostatnimi”. Jest to okres, o którym proroczo zapowiedziano, że ludzie będą „wyzuci z naturalnego uczucia”. Jezus Chrystus oznajmił, że w tych „krytycznych czasach trudnych do zniesienia”, przedstawionych też w Piśmie Świętym jako „zakończenie systemu rzeczy”, „miłość większości oziębnie” (2 Tymoteusza 3:1-5; Mateusza 24:3, 12).

Dzisiejszy brak miłości stanowi więc element znaku, że żyjemy w dniach ostatnich tego świata. Na szczęście oznacza to także, iż wkrótce ten system złożony z bezbożnych ludzi zostanie zastąpiony sprawiedliwym nowym światem, w którym zapanuje miłość (Mateusza 24:3-14; 2 Piotra 2:5; 3:7, 13).

Ale czy naprawdę są podstawy, by wierzyć, że taka zmiana jest możliwa—że wszyscy ludzie mogą się nauczyć wzajemnej miłości i żyć ze sobą w pokoju?