เว็บไซต์ทางการของพยานพระยะโฮวา

หน้าแรก Beliefs Future Medical Topics Contact Us Publications Languages

พยานพระยะโฮวา—พวกเขาเป็นใคร? พวกเขามีความเชื่อเช่นไร?

บทความก่อนหน้านี้บทความถัดไป

พวกเขาเชื่ออะไร?

พยานพระยะโฮวาเชื่อว่าพระยะโฮวาเป็นพระเจ้าองค์ทรงฤทธานุภาพทุกประการ พระผู้สร้างฟ้าสวรรค์และแผ่นดินโลก. การดำรงอยู่ของสิ่งมหัศจรรย์ที่ได้รับการออกแบบอย่างประณีตในเอกภพรอบตัวเราบ่งชี้อย่างหนักแน่นว่า พระผู้สร้างองค์ทรงฤทธิ์และมีเชาวน์ปัญญาอันล้ำเลิศได้ทรงสร้างสิ่งเหล่านั้นทั้งสิ้น. ผลงานของมนุษย์ชายและหญิงสะท้อนถึงคุณลักษณะของผู้ประดิษฐ์ฉันใด ผลงานของพระยะโฮวาพระเจ้าก็เป็นฉันนั้น. คัมภีร์ไบเบิลบอกเราว่า “คุณลักษณะต่างๆ ของพระองค์อันไม่ประจักษ์แก่ตาก็เห็นได้ชัด ตั้งแต่การสร้างโลกเป็นต้นมา เพราะว่าคุณลักษณะเหล่านั้นเป็นที่เข้าใจได้โดยสิ่งทั้งปวงที่ถูกสร้างขึ้น.” นอกจากนั้น โดยปราศจากเสียงหรือคำพูด “ฟ้าสวรรค์ประกาศสง่าราศีของพระเจ้า.”—โรม 1:20, ล.ม.; บทเพลงสรรเสริญ 19:1-4, ล.ม.

แผ่นดินโลก...พระยะโฮวาทรงเป็นผู้สร้าง...มนุษย์เป็นผู้ดูแลรักษา...เป็นที่อาศัยตลอดไปเป็นนิตย์

ผู้คนไม่ได้ปั้นหม้อดินหรือประดิษฐ์โทรทัศน์และคอมพิวเตอร์โดยปราศจากจุดประสงค์. แผ่นดินโลกและสิ่งมีชีวิตทั้งพืชและสัตว์เป็นสิ่งที่น่าพิศวงยิ่งกว่านั้นมากนัก. โครงสร้างของร่างกายมนุษย์ประกอบด้วยเซลล์นับล้านๆ เซลล์เกินกว่าที่เราจะเข้าใจได้ แม้แต่สมองที่เราใช้เพื่อคิดใคร่ครวญก็ยังอัศจรรย์เหลือที่จะเข้าใจได้! หากคนเรามีจุดประสงค์ในการสร้างประดิษฐกรรมต่างๆ ซึ่งเมื่อเทียบกันแล้วก็ยังมีความสำคัญน้อยกว่า พระยะโฮวาพระเจ้าก็ย่อมมีพระประสงค์ในการสร้างสิ่งต่างๆ อันน่าเกรงขามของพระองค์! สุภาษิต 16:4 บอกว่า พระองค์ทรงสร้าง “ทุกสิ่งไว้เพื่อให้สมกับวัตถุประสงค์ของสิ่งนั้นๆ.”


พระยะโฮวาทรงสร้างแผ่นดินโลกอย่างมีจุดมุ่งหมาย ดังที่พระองค์ตรัสแก่มนุษย์คู่แรกดังนี้: “จงบังเกิดทวีมากขึ้นทั่วทั้งแผ่นดิน...จงครอบครองฝูงปลาในทะเลและฝูงนกในอากาศ, กับบรรดาสัตว์ที่มีชีวิตไหวกายได้ซึ่งอยู่บนแผ่นดิน.” (เยเนซิศ 1:28) เนื่องจากไม่เชื่อฟัง เขาทั้งสองจึงไม่สามารถทำให้แผ่นดินโลกเต็มไปด้วยครอบครัวมนุษย์ที่ชอบธรรมซึ่งจะดูแลแผ่นดินโลก, พืช, และสัตว์ด้วยความรัก. แต่ความผิดพลาดของพวกเขามิได้ทำให้พระประสงค์ของพระยะโฮวาล้มเหลว. หลายพันปีต่อมา มีคำเขียนไว้ว่า ‘พระเจ้าผู้ก่อรูปแผ่นดินโลก...ทรงสร้างแผ่นดินโลกไว้มิใช่เพื่อให้เปล่าประโยชน์.’ พระองค์ “ทรงก่อรูปแผ่นดินโลกเพื่อเป็นที่อาศัย.” แผ่นดินโลกนี้จะไม่ถูกทำลายแต่จะ “ตั้งมั่นคงอยู่เป็นนิจ.” (ยะซายา 45:18, ล.ม.; ท่านผู้ประกาศ 1:4) พระประสงค์ของพระยะโฮวาสำหรับแผ่นดินโลกจะเป็นจริงเพราะว่า “โครงการของเราจะยั่งยืน, และเราจะทำตามความประสงค์ของเราทุกประการ.”—ยะซายา 46:10.

ฉะนั้น พยานพระยะโฮวาเชื่อว่าแผ่นดินโลกจะคงอยู่ตลอดไป และทุกคนทั้งที่มีชีวิตอยู่และที่เสียชีวิตไปแล้วที่ดำเนินชีวิตสอดคล้องกับพระประสงค์ของพระยะโฮวาสำหรับแผ่นดินโลกซึ่งเป็นที่อยู่อาศัยอันสวยงาม จะได้อาศัยอยู่บนแผ่นดินโลกตลอดไป. มนุษยชาติทั้งสิ้นได้รับความไม่สมบูรณ์เป็นมรดกจากอาดามและฮาวา และจึงเป็นคนผิดบาป. (โรม 5:12) คัมภีร์ไบเบิลบอกเราว่า “ค่าจ้างของความบาปนั้นคือความตาย.” “คนเป็นย่อมรู้ว่าเขาเองจะตาย, แต่คนตายแล้วก็ไม่รู้อะไรเลย.” “จิตวิญญาณที่ได้กระทำบาป, จิตวิญญาณนั้นจะตายเอง.” (โรม 6:23; ท่านผู้ประกาศ 9:5; ยะเอศเคล 18:4, 20) ถ้าเช่นนั้น พวกเขาจะมีชีวิตอีกเพื่อมีส่วนในพระพรทางแผ่นดินโลกได้อย่างไร? โดยทางเครื่องบูชาไถ่ของพระเยซูคริสต์เท่านั้น เพราะพระองค์ตรัสว่า “เราเป็นการกลับเป็นขึ้นจากตายและเป็นชีวิต. ผู้ที่แสดงความเชื่อในเรา ถึงแม้เขาตายก็จะมีชีวิตอีก.” “บรรดาผู้ซึ่งอยู่ในอุโมงค์รำลึกจะได้ยินพระสุรเสียงของพระองค์และออกมา.”—โยฮัน 5:28, 29, ล.ม.; 11:25, ล.ม.; มัดธาย 20:28.

เรื่องนี้จะเกิดขึ้นอย่างไร? มีคำอธิบายใน “ข่าวดีเรื่องราชอาณาจักร” ซึ่งพระเยซูทรงเริ่มประกาศขณะอยู่บนแผ่นดินโลก. (มัดธาย 4:17-23, ล.ม.) แต่ปัจจุบันนี้ พยานพระยะโฮวากำลังประกาศข่าวดีในวิธีที่พิเศษอย่างยิ่ง.

ความเชื่อของพยานพระยะโฮวา

ความเชื่อ เหตุผลตามหลักพระคัมภีร์
คัมภีร์ไบเบิลเป็นพระคำของพระเจ้าและเป็นความจริง 2 ติโม. 3:16, 17; 2 เป. 1:20, 21; โย. 17:17
คัมภีร์ไบเบิลไว้วางใจได้ยิ่งกว่าคำสอนที่สืบปากกันมา มัด. 15:3; โกโล. 2:8
พระนามของพระเจ้าคือ ยะโฮวา เพลง. 83:18; ยซา. 26:4; 42:8; เอ็ก. 6:3
พระคริสต์เป็นพระบุตรของพระเจ้าและมีฐานะต่ำกว่าพระบิดา มัด. 3:17; โย. 8:42; 14:28; 20:17; 1 โก. 11:3; 15:28
พระคริสต์เป็นผู้แรกที่พระเจ้าทรงสร้าง โกโล. 1:15; วิ. 3:14
พระคริสต์สิ้นพระชนม์บนหลัก มิใช่บนไม้กางเขน ฆลา. 3:13; กิจ. 5:30
ชีวิตมนุษย์ของพระคริสต์ได้ชำระเป็นค่าไถ่สำหรับมนุษย์ที่เชื่อฟัง มัด. 20:28; 1 ติโม. 2:5, 6; 1 เป. 2:24
เครื่องบูชาของพระคริสต์ครั้งเดียวนับว่าเพียงพอ โรม 6:10; เฮ็บ. 9:25-28
พระคริสต์ได้รับการปลุกให้เป็นขึ้นจากตายฐานะบุคคลวิญญาณที่เป็นอมตะ 1 เป. 3:18; โรม 6:9; วิ. 1:17, 18
การประทับของพระคริสต์อยู่ในสภาพวิญญาณ โย. 14:19; มัด. 24:3; 2 โก. 5:16; เพลง. 110:1, 2
บัดนี้เรากำลังอยู่ในสมัยสุดท้าย มัด. 24:3-14; 2 ติโม. 3:1-5; ลูกา 17:26-30
ราชอาณาจักรภายใต้พระคริสต์จะปกครองแผ่นดินโลกด้วยความชอบธรรมและสันติภาพ ยซา. 9:6, 7; 11:1-5; ดานิ. 7:13, 14; มัด. 6:10
ราชอาณาจักรจะก่อให้เกิดสภาพความเป็นอยู่ที่ดีเยี่ยมบนแผ่นดินโลก เพลง. 72:1-4; วิ. 7:9, 10, 13-17; 21:3, 4
แผ่นดินโลกจะไม่มีวันถูกทำลายหรือปราศจากผู้คนอาศัยอยู่ ผู้ป. 1:4; ยซา. 45:18; เพลง. 78:69
พระเจ้าจะขจัดระบบปัจจุบันในสงครามอาร์มาเก็ดดอน วิ. 16:14, 16; ซฟัน. 3:8; ดานิ. 2:44; ยซา. 34:2; 55:10, 11
คนชั่วจะถูกทำลายตลอดไปเป็นนิตย์ มัด. 25:41-46; 2 เธ. 1:6-9
คนที่พระเจ้าพอพระทัยจะได้รับชีวิตนิรันดร์ โย. 3:16; 10:27, 28; 17:3; มโก. 10:29, 30
เส้นทางสู่ชีวิตมีเพียงทางเดียวเท่านั้น มัด. 7:13, 14; เอเฟ. 4:4, 5
ความตายของมนุษย์สืบเนื่องจากความผิดบาปของอาดาม โรม 5:12; 6:23
จิตวิญญาณมนุษย์ไม่ดำรงอยู่อีกต่อไปเมื่อคนเราตาย ยเอศ. 18:4; ผู้ป. 9:10; เพลง. 6:5; 146:4; โย. 11:11-14
นรกในพระคัมภีร์บางฉบับเป็นเพียงหลุมฝังศพทั่วไปของมนุษยชาติ โยบ 14:13; วิ. 20:13, 14
ความหวังสำหรับคนตายคือการกลับเป็นขึ้นจากตาย 1 โก. 15:20-22; โย. 5:28, 29; 11:25, 26
ความตายเนื่องมาจากอาดามจะยุติลง 1 โก. 15:26, 54; วิ. 21:4; ยซา. 25:8
เฉพาะแกะฝูงน้อยจำนวน 144,000 คนไปสวรรค์และปกครองร่วมกับพระคริสต์ ลูกา 12:32; วิ. 14:1, 3; 1 โก. 15:40-53; วิ. 5:9, 10
ชน 144,000 คนบังเกิดใหม่ฐานะเป็นบุตรฝ่ายวิญญาณของพระเจ้า 1 เป. 1:23; โย. 3:3; วิ. 7:3, 4
สัญญาไมตรีใหม่ทำกับอิสราเอลฝ่ายวิญญาณ ยิระ. 31:31; เฮ็บ. 8:10-13
ประชาคมของพระคริสต์ถูกตั้งขึ้นบนพระองค์เอง เอเฟ. 2:20; ยซา. 28:16; มัด. 21:42
ควรอธิษฐานโดยตรงถึงพระยะโฮวาเท่านั้นโดยผ่านทางพระคริสต์ โย. 14:6, 13, 14; 1 ติโม. 2:5
ไม่ควรใช้รูปเคารพในการนมัสการ เอ็ก. 20:4, 5; เลวี. 26:1; 1 โก. 10:14; เพลง. 115:4-8
ต้องหลีกเลี่ยงลัทธิภูตผีปิศาจ บัญ. 18:10-12; ฆลา. 5:19-21; เลวี. 19:31
ซาตานเป็นผู้ครองโลกที่ไม่ประจักษ์แก่ตา 1 โย. 5:19; 2 โก. 4:4; โย. 12:31
คริสเตียนไม่ควรมีส่วนในขบวนการรวมความเชื่อ 2 โก. 6:14-17; 11:13-15; ฆลา. 5:9; บัญ. 7:1-5
คริสเตียนควรอยู่ต่างหากจากโลกเสมอ ยโก. 4:4; 1 โย. 2:15; โย. 15:19; 17:16
เชื่อฟังกฎหมายของมนุษย์ที่ไม่ขัดกับกฎหมายของพระเจ้า มัด. 22:20, 21; 1 เป. 2:12; 4:15
การรับเลือดเข้าสู่ร่างกายไม่ว่าทางปากหรือเส้นโลหิตเป็นการละเมิดกฎหมายของพระเจ้า เย. 9:3, 4; เลวี. 17:14; กิจ. 15:28, 29
ต้องเชื่อฟังกฎหมายของคัมภีร์ไบเบิลเรื่องศีลธรรม 1 โก. 6:9, 10; เฮ็บ. 13:4; 1 ติโม. 3:2; สุภา. 5:1-23
ชาวอิสราเอลเท่านั้นที่ต้องถือรักษาวันซะบาโตและได้ยุติลงพร้อมกับพระบัญญัติของโมเซ บัญ. 5:15; เอ็ก. 31:13; โรม 10:4; ฆลา. 4:9, 10; โกโล. 2:16, 17
ไม่เหมาะที่จะมีชนชั้นนักเทศน์นักบวชและบรรดาศักดิ์พิเศษ มัด. 23:8-12; 20:25-27
มนุษย์ไม่ได้วิวัฒนาการขึ้นมาแต่เกิดจากการทรงสร้าง ยซา. 45:12; เย. 1:27; มัด. 19:4
พระคริสต์วางแบบอย่างในการรับใช้พระเจ้า ที่เราจะต้องติดตาม 1 เป. 2:21; เฮ็บ. 10:7; โย. 4:34; 6:38
การรับบัพติสมาโดยการจุ่มตัวมิดในน้ำเป็นสัญลักษณ์แสดงถึงการอุทิศตัว มโก. 1:9, 10; โย. 3:23; กิจ. 19:4, 5
คริสเตียนยินดีให้คำพยานต่อสาธารณชนถึงหลักความจริงในพระคัมภีร์ โรม 10:10; เฮ็บ. 13:15; ยซา. 43:10-12
 

จัดพิมพ์ปี 2005

หน้าแรกขึ้นบนบทความก่อนหน้านี้บทความถัดไป